asua, pek bir üsengec kendisi...

2012-01-13T12:40:00.001+02:00

aklıma geldi yazmazsam olmaz şimdi.

1994 yılındayız, üniversite sınavı için dershaneye yazılmışım, İzmit'e dershaneye gidiyorum, sınıfta bir çocuk var, o zamanlar kızlar arasında beğenilen, deri ceketli, hafif sakallı, entelektüelle, solcu karışımı, her tenefüs sigara içen, sigaranın dumanından suratındaki ayrıntıları pek göremediğimden, gözümde daha da yakışıklı olan o çocuk ile aramızda hafif kaynaşmalar olmuş, ben dershaneye en sevdiğim şiir kitaplarıyla gidip, kapağını onun gözüne sokabileceğim, açılarda yerleştiriyorum, derken, biz bir şekilde sevgili olduk sevgili olduğumuzun ertesi günü, İzmit te aynalı pastahanede buluşup, biraz oturup, çay içip, derse gireceğiz belkide derse girmeyeceğiz, orası muamma...

Ben Gölcük ten, İzmit e gittiğim için belediye otobüsüne erken bindim, hiçbir şeyi riske atmamak uğruna, erkenden İzmit te oldum, biraz üşüdüm, pastahaneye erken gideyim de çay içeyim dedim, sonrasında hayatımda ilk defa poşet çay ne demekmiş orada rastladığım, bir fincan su ve içinde yüzen bir poşet geldi, korktuğumu hatırlıyorum, ulan nasıl bir şey ki bu, nasıl içilir bu -amk- küfrünü o zamanlar daha cümle sonuna koymuyoruz.

Etrafımdakiler kıvrak hareketlerle poşeti fincan içinde sallayıp, çay kaşığına dolayıp, poşeti çıkarıp, fincanın yanına özenle yerleştiriyorlar, ben normalde çok açık çay içerim, poşeti sallayıp, çay kaşığına dolayıp, çekmem ile poşetin ipi elimde kaşık çaya sarılı yan masaya kondu, kaşığı oradan alıp, özenle masanın üzerine yerleştirdim, çay o kadar koyu olmuş ki, resmen tiksindim, içemedim.

Derken yakışıklı entelektüel kişiliğimizde pastahaneden içeri süzülüverdi, neyse oturduk, çocukcağız pişince kocaman kabaran, yağlı poğaça kıvamlı böreklerden sipariş etti, börek o kadar büyük ki, bunu nasıl yiyecek acaba diye düşünürken, avına yaklaşan bir yılan edasıyla ağzını açtı, o kadar ürkmüşüm ki, çok tuhaf ıyk diye bir ses çıkarmışım, ağzında ki lokmalarla gülen, artık o zavallı entelektüel, üstüne bir de espri yapmaya çalıştı. Tam bir hayal kırıklığı, sonrasında dershaneye gittik, sınıfa girdik ve ben hep onun göremeyeceği açılar seçtim kendime.

Bir de yan flüt çalan Selçuk vardı, onun aşkı çok başkaydı.

2012-01-12T13:26:00.000+02:00

nükleer başlık takarak halledebileceğim pek çok sorun var ortada, radyasyon maskesi takarak çözeceklerim ise daha kişisel, yontulmamış ruhların bana yansıttıklarıyla ilgili kontrolsüz şeyler. Neyse ki saçmalayabileceğim bir blogumun olması, 2012 de tarafıma sunulmuş en mucizevi şeylerden biri. Mütevazi bir şaheserliğim, haysiyetim ve daha pek çok şeyim olması da, insanlık için muhteşem olmalı.

Hepimiz kişisel alanlarımızı yaratıp, orada sıkışmıyor muyuz? Evet sıkışıyoruz, Sonrasındaysa otuzbeşine bir kala, ne istediğini bilmeyen, en azından ne istemediğini bilen biri oluyorum. Yetinemiyor ve yettiremiyorum.

Olması gerekenin dışında, olmaması gereken onca şey için didiniyorum. İnsanların gereksiz samimiyetleri bulaşıyor, vıcık vıcık oluyorum.

Sınavlarıma yine az kaldı, ben daha hangi dersten başlasam sancılarındayım.Yeğenim Şubat başında gelecek sanırım, heyecanlar biriktiriyorum onun için, bu dünya da yaşayacağı pek çok sıkıntı ve bu kırmızı hudutlar içerisinde saçmalaşan hayatlara maruz kalacağından ötürü endişeler de biriktiriyorum lakin mutluyum. Çocuk yapmanın bencillik olduğunu düşündüğüm zamanlar çoğunlukta fakat normal bir insan davranışı olarak bakıldığında, belki de kendi mutluluğun için kaçınılmaz olanı, onun küçük ve temiz dünyasına dahil olmaktır.Kafamdakiler de karışmış olabilir.

Gelin-damat, özel an fotoğrafçılığı türünde işler yapmak istiyorum. Kişilerin mutluluklarını, estetik olarak hapsetmek güzel olsa gerek, sevdiğin şeylerden para kazanmak da öyle olsa gerek.

Sonuç olarak sürekli olan şeyler, şunlar, bunlar; geçip gidiyor işte.... bir bakmışız puff oluvermiş en önemsediğimiz şeyler, çok gerek duymuyorum o yüzden, ne de olsa bugün önemsediğim, yarın için aynı şeyi ifade etmeyebilir.

Pantolon içine külotlu çorap giymek çok sıkıcı, boğulacak gibi oldum.

2011-12-21T12:14:00.000+02:00

Neler olup, bittiğiyle ilgilenmediğim zamanlar; esasında çokça düşünmediğim de aşikar, neyse ki cümle sonunu getiremeyecek olmam, dünyanın sonu değil nokta

Oysa her konuda bir fikrimin olması çok gereksiz bir durum, bunu her zaman paylaşmıyor oluşumsa şa'ane. Yaşarken hissettiğim iğretilik ile ilintili olabilir, misal hayatımı idame ettirmem için farkında olmak istemediğim çok şey var, farkında olmadığım olgusu da, bunların gerçekliğini değiştirmeyeceğinden, bünyemde olup olmadık mutsuzluklar biriktiriyor. Aile ve çevre olgularının, hayatımızdaki yerine değinmek çok saçma, ister istemez maruz kalıyoruz onca şeye, onca yüke, sorumluluğa... Sanırım yıpratıcı faktörlerin arasında bu duygusal bağlılıklar da ön sıralarda, sonrası işinle ilgili yaşadığın saçmalıklar bütünü, zorunlu insan ilişkilerinin, ruhunda yarattığı izler, aidiyet, sevgi, sorumluluk vs derken, onca şeylerin ortasındaki ıssız savruluşun.

Ulan ne manasız her şey diyorsun, yine oluyor, oluyor, oluyor, bitmek bilmiyor.

Sonra kendinle ilgili ötelediğin onca şey çıkageliyor, yıllar geçiyor kilo veremiyorsun, sürekli didin, spora git, sağlıklı beslen vs sen ayrı çabalıyorsun, vücudun ayrı çabalıyor. Ruhunda ki yama yerleri yırtılır, bunların acısı başka şeylerden çıkartılır ve amına koyayım ki(biliyorum terbiyesizce) bu hiç değişmiyor ve değişmeyecek.

Eminim ki pek çok kişisel gelişim bilmem neleri bunlara pek çok çözümü vrdır, aynı diyet kitaplarının kilolara olan çözümleri gibi, anı kurtar gerisi bizim için önemli değil.

Aklım karışık, içliyim.

Yazının kusuru, normasından belli...

mıh.

2011-11-21T11:50:00.000+02:00

Saçmalıyorum.

Uzuncadır yazmıyorum, esasen bir kaç girişim de bulunmuşum ancak yayınla butonuna basmak içimden gelmemiş. Ne oluyor, ne bitiyor, düşünmek hatta soluklanmak bile istemiyorum. Tuhaf mutsuzluklar yaratıp, sonra saçmalıklarına hayıflanabiliyorum. Her seferinde yeni kararlar alıp, sürekli kendimi tuhaf zorunluluklar içinde bulup, sıkılıyor, sonra "koy götüne" düşünce akımını benimseyip, huzura kavuşuyorum.

Spora başlamak en iyisiydi ve beden aktivitesinin bilimsel onaylı mutluluk veren hazzına doyamıyorum lakin Perşembe günü çıktığımız yolculuktan, hayal kırıklığıyla döndüm. Banu yu görmek bütün hücrelerimde baharın müjdesini verse de, İstanbul faciası kendimce travmatik sonuçlandı. Herkesin olaylara hayırlı tarafından bakma çabasını takdirle karşılasam da, yaşadığım olay şimdilerde ki en büyük mutsuzluk kaynağım. Kimse için bir şeyler değişmedi, ben yine aynı saçmalığa uyanıyorum her sabah, stabil düzende vardır bir hayır. mıh.

Bedensel aktivitemi arttırmalıyım ne de olsa herkesin yaşamak istediği o sahil kasabasında yaşıyorum, eninde sonunda herkes bu tarafa gelecek değil mi? Aralığın başında fotoğrafçılık sınavları başlıyor, ders çalışmalıyım. bla bla

Şimdilerde en büyük hayalim.

Kick box yapabilen taşralı bir dilber olmak.

2011-10-10T10:25:00.000+03:00

sabahın kör saatinde uyandım, yine de ne giymem gerektiği konusunda hiçbir şey bulamadım. Alakasız ve rengarengim şu an. Esasen yağmur ormanlarındaki papağanlar gibiyim. Hava üşüdü, ben üşüdüm, ayaklarım zaten hep üşümüşlerdi, burnum ise ne yaptığından kendisinin bile haberi yok, bağımsız burun cumhuriyetini ilan etti, kendi kendine takılıyor. Cumartesi günü yaşadığımız hızma krizinden sonra ayrı bir cumhuriyet olmasına şaşmıyorum.

dün akşam neredeyse bir tencere tarhana çorbası içtim, o kadar sıcak ve o kadar tanıdık ki tarhana çorbası, gerçi üşüdüğümden içtim başka manalar yüklemeye gerek yok, hava da yağışlı, mevsimlerden de sonbahar, melankoli kıvamını tarhanadan tutturmak istemiyorum. Daha geçerli sebeplerim de olabilir.

Sabah akşam Ane Brun dinleyip, sesinin bu mevsime ne kadar yakıştığını esasen mevsim de ayırmadığını tekrarlıyoruz. Bu yazımda insanlardan dem vurmak istemiyorum, insansız geçirdiğim Pazar gününün bünyeme ne kadar iyi geldiğinin tarifi mümkün değil. Temizlik yapmayı, terapi niyetine ruhuna yediren kaç kadın var ise aralarına beni de alın.

Şimdi işteyim, tahammülümün iyice azaldığını hissediyorum. Dün izlediğim filmde bir kadın, bir kadına soruyordu; "Seni mutlu eden bir şeyden bahseder misin?" kadın öylece durdu ve bilmiyorum, hatırlamıyorum dedi. Sonra bende düşündüm elbet lakin her mutlu olduğum şeyin sonunda bir bokluk vardı, o yüzden düşünmeye de pek gerek yoktu, o yüzden bilemedim, sonra bir kaç bir şey buldum, sırf bulabilmek için belki de.... Ama tekrar düşündüğümde aynı şeyleri hissedememek... neyse işte.

Önceden buraya musuki eklerdim, neyi nasıl yapardım hep unutmuşum. Hatırladığımda paylaşmak istediğim musukiler var. Öperims.

2011-09-12T13:11:00.001+03:00

Tuhaf kasvetli, hayal kırıklıklarına dair beklentilerin gözden geçirildiği saçma Eylül günleri, bütün yılın acısı bu aydan çıkıyor gibi. Oysa manasız olduğu bir kaç zaman sonra hep anlaşılıyor, bunlar daha önceden de yaşandı ve inatla tekrar ediyor, hiç yaşanmamış gibi.

İnsan alışkanlıklarına nasıl yenik, nasıl zavallı olabiliyor.

Bu arada Elenin kuyruklu yıldızı yaklaşmakta, yörüngemizden geçerken epeyce yakınlaşacağız.

İnsanın sınırlarını bilememesi konusu hayatı boyunca karşılaşacağı konular arasında en can sıkıcı olanlar arasında üst sıralarda yer alacak sanırım. İlla benden duyması mı gerekecek sınırının nerede bittiğini, oysa ne gereksiz, ufacık bir şey lakin sinekle aynı paralelde ilerleyen zırvalıklar bütünü.

Bileceksin sınırını, bilmiyorsan, bildirirler.

İnsanlara olan tahammülsüzlüğüm hat safhalarda... Damages in 4.sezonu indirmeye başladım. Dexter heyecanımız sürmekte, Killing bekler durumdayız, izlemek istediğimiz filmlere, dinlemek istediğimiz güzel ablaların, güzel sesleri eşlik etmek istiyor, yarım yamalak kitapları bitirme turları başladı, adından anlaşıldığı gibi kendimize kalan zamanları yaşama çabasındayız. Onca şey oluyor, onca beklenti, onca mutluluk, mutsuzluk, pek çok konuşma, sonunda hepsi geçiyor işte. Daha önceleri de olduğu gibi, şimdiler de geçip, gidecek.

İnsanın çabası hayret verici lakin çok sefilce....

İtalya volume 1

2011-08-24T11:45:00.000+03:00

döndük ulan!

gideceğiz, gidiyoruz, gittik naraları atarken, şimdi iş yerinde bilgisayarın karşısında kıç üstü oturuyorum.

Öncelikle İtalya nın sularında kireç yok, saçlarım mıhteşemus oldu, tuvaletleri çok pis, kimsenin hedef tutturmak diye kaygıları oluşmamış dolayısıyla, Venedikte 1,50 euro vererek girdiğimiz lavabo muhteşemdi, bizde keyfini sürdük. Yine de üçümüzde randımanlı sıçamadık. Yediğimiz pizza ve makarnalarla yurda giriş yaptık. Neyse ki herkesin içinde bok var...

İlk gün Roma ya indik, heyecanla karışık mal tutumlar yüksek dozdaydı, turda ki tipler çok komikti, evlenen italya da soluğu almış gibiydi, yeni evliler, çocuklu aileler, çok bilmiş yaşlı çiftler, biz üç salak ve mesafeli tur liderimiz. İlk gün hepimiz mal mal Vatikan a gittik, adamların kilise ihtişamını görüp, bunların hepsinin dinle ilgisi olamaz yorumları yaptıktan sonra Roma ya şehir turu yaptık, çok sıcaktı, çok nemliydi, haliyle yaptığımız şehir turundan bir sikim anlamadık. Oradan otele geçtik, otel fena değildi, hemen kendimizi dışarı fırlattık, Cumhuriyet Meydanı, Aşık çeşmesi sokaklar derken baya turladık, pizzalarımızı yedik, şaraplarımızı içtik, ilk gün sarhoşluğuyla otele döndük.

İnsanlar uzaktan türk olduğumuzu kapıyorlar, çok tuhaftı, milliyetlere göre sınıflandırılmak, ona göre hizmet görmek, kendileriyle daha meşguller, hizmet çok aksak, başında sipariş almak için beklerken, yanından geçen garsonla sohbetler, kızmalar, şakalar, tuhaf bir asabilikleri var yahut ağızlarında ki telaştan bize öyle geldi bu konuyu bilemedik. Heyecanlı ve mutluyduk, Otelden ilk çıktığımızda bir saat kaybolmamız dışında herşey mükemmeldi ....

fotoğrafları kaynak göstermeden kullanmayın lütfen.

2011-07-28T17:49:00.000+03:00

çok sıcak olduğundan bahsetmiş miydik, bahsetmediysekte çok sıcak olduğundandır.

İtalya ya gitmeye çok az kaldı, nazan ve nilgün le sürekli mailleşip, birbirimizi gaza getiriyoruz, o sıra acentadan arayıp, eksik evrakları bildiriyorlar, ben huduttan çıkarken, bir bokluk olacak havasındayım, bakalım neler olacak,

yedek kart almam gerekiyor, döviz işlemleri, götürülecek malzemelerin listesi, sonra malzemeler, offf.

Amy için hala birikmiş hislerim var sanırım, sabah akşam kendisini dinliyorum, o ise çok uzaklarda, belki ruhu huzura kavuşmuştur. Cenazesindeki sarışın hatun kim ki ulan, derken, Kelly Osbourne olduğunu öğrendim, ne olmuş iri ördek yavrusuna öyle anlamlandıramadım. Neyse hatunun Sibel Can dan farkı yok gibi duruyor.

Çok sıcak kitap okuyamıyorum, annem Yalçın ların yanına gitmişti, bugün dönüyor, sattığımız kaplar otuz lira oluyor, işler bitmiyor, hava sıcaklaşıyor, saçlarımı kazıtmak istiyorum, vip müşterilerimiz geliyor, regl yaklaşıyor, sütlü tatlılar gözümün önünden geçiyor, deniz çok cazip görünüyor, teneke peyniri gibiyim, herkes aynı şakayı bacaklarıma yapıp durmuyor mu, çok uyuzlanıyorum, kaşınıyorum.

bu arada amına koduğumun bazı karıları geldiler, beni beğenmişler, görmüşler, bilmem nemişler, neler oluyor lan burada kısmını anlayana kadar, jetonun düşmesiyle savulun ulan naraları atmam bir oldu, oysa 33 yaşında dul bir kadın için en güzeli çıkan kısmetlerini sıraya koyup, hizalayıp, fitili mi ateşlemekti, heheh. Nasıl gaddarca bir salaklık yaşıyorum, sıkıntıdan bir şeyler çıkaracağım. Sonra takılmıyorum da, en son gelen hatunun kıçını koparacaktım, inan bana yapacaktım. Götüm suratlı.

Barış Bıçakçı nın huzurlu kelimelerinde çok üşengeçmişim gibi hissettim kendimi, okuyamıyorum, kışa yakışıyor sanki kitapları, bilemiyorum ki, en üşengeç halime okumak istediğim kitapların denk gelmesi canımı hayli sıkıyor.

Neyse şimdilerde her bişi güzel gene de, domino aldık, oynayacağız, saçlarımı boyadım, ilknur gelecek hafta sonu özledim, özge gelecek Ağustos un ilk haftası, hehe süfer olacak, sanırım onlarla dönmeyi planlıyorum, bakalım umarım öyle gerçekleşir, sonra ver elini İtalya.... serin olur mu sence?

Ne kadar çok gerizekalı insan var, ne kadar çok gerizekalı düşünce, konuşma, davranış, nasıl toy ruhlar taşıyor bu insanlar, anlamış değilim, neyse takılmayalım.Bazen Betüşümü çok özlüyorum, çok huzur veriyor ruhuma, çok iyi geliyor, bu arada geçen gün masaj yaptırdım, ruhumu teslim edeceğim sandım, olm nasıl güzel bir his öyle, beden jöle kıvamında, ruha yer açılıyor gibi, eridim. müthişti, sonra kadınla konuştuk, çocuklarını hep bu yöntemle uyuturmuş, vay anasını dedim, çocukların şansına bak. Neyse ağzımın suyunu toplaya toplaya çıktım oradan.

...

2011-07-19T11:30:00.000+03:00

sabah sabah patron hışmından kılpayı kurtuldum. Çok sinirliydi cidden.

Vize evrakları, biyometrik fotoğraftaki yaratıktan bozma masum halim, bankadaki hesap hareketleri, bilmem neler, ve saireler, öf. bunaldım.

Akşam erken çıktım sayılır, vedat ı görürüm diye mi oralarda dolandım dersin, sanırım lakin tuhaf, bilinçaltım bu günlerde kendisini rüyada göstermeye çok niyetli, neden rüyalarını hatırlar ki insan? Cimri bir hal büründüm, İtalya mevzusundan olsa gerek

Damages in yeni sezonuna başladım da, biriktirmeden bölümleri izlenemeyeceğine karar verdim, beklenmez o dizi bir hafta.

Aklımda yüzlerce saçma şey, duymak istediğim başka şeyler , Sonra vaz geçtiğim şeyler, düşündükçe mala bağlandığım pek çok konu, okumak için heyecanlandığım kitaplar, saçmalamalar, aptala yatma hikayeleri, iş mevzuları, salih in tok sesi, birleştiremediğim hayal kırıklıkları, ve bolca küfür,

Çoğu zaman sonu beklemekten sıkılıyorum, bir an önce gelsin de, ne olacaksa olsun artık diyorum.

2011-07-18T11:12:00.000+03:00

ihi.

çok eğlendik olm. Sabahın kör saatinden sonra Göksum uyandırdı, önce kahvaltıya gittik, ohh, bir muhabbet, bir muhabbet daha, sıcak oldu sustuk. Sarımsaklı ya yola çıkmadan önce domino alalım da, plajda domino oynayalım dedik lakin domino bulmak çok zor. Bulamadık, tuhaf bir oyun setinin içinde vardı, lakin diğer oyunları çalmışlar içinden, benden de parlak fikirler çıktı tabi lakin çok ayıp dedik, hiç bana yakışır mı, yakışmazdı elbet lakin parasıyla da alamadık. Oysa sadece o küçük taşları istiyorduk. Neyse tarot kartı aldık, iyi geleceğini düşündüğümüzden, denize girmekten sonra, kehanet işleriyle haşır, neşir olmak, bu sıcakta yapılabilecek en iyi işlerden biri olsa gerek. Olmasa da problem etmedik zaten.

Esasen komikti, ben biraz daha alık olmasaydım, arkamızda oturan mavi şortlu çocukcağızla, göksum tanışacaklarmış, oysa ben hiç anlayamamışım. Burada gülmekten yıkılmıştım tabi de, ben sürekli Murat Menteş abimizin kalabalık kitabının son evresiyle cebelleşiyordum. Meğer çocuklar bize laf atıyorlarmış lakin ben o yaşı geçeli çok olmuş. Oysa Göksum sürekli radarlar açık,bütün muhabbetin içindeymiş, neyse biz akşam sekize kadar denizdeydik, sonra çocukcağızlar arkalarına baka baka gittiler, göksum " ama mavi şortlu çocuk iyidi asucum yaa" naraları atmaya başladı, ben mayom kurusun derdindeydim, benim aklım başka yerlerde, göksu yaz aşklarında, e haklı kızcağız, yaşıtlarıyla birlikte olması gerektiği düşüncesi hakkında hiç konuşmadık, Sonra Cunda ya gittik, yedik, içtik, güldük, ben hep tuhaftım, Göksum hep neşeli. Negzeldik ulen.

Gece yarısı eve geldik, duş al, uyu, gerisi işe gelinen yorgun zamanlar.

En yararlı olanı ise kıştan yarım kalan kitapların, plajda bitebiliyor olması. Çocuklar benim için, "hatip mi olacak, ne okudu be" demişler. Ah gençlik. hehehe.

2011-07-12T00:19:00.000+03:00

üf neler olmadı ki,

birincisi hastalandım, yazın olabilecek en kötü şeylerden biri de burun akıntısı, halsizlik, kafanın omuz üzerinde ki sefil hali, terlemek, ve dahası, ardından da bir şişe serumu yemene ramak kalmadan, kıçından novalgin ve licosinin vücuda zerk edilmesi, daha ne diyelim, hamd bari!

Banum ve orhanım geldiler, elbette ki benim bu hasta halimle ne yapabilirsek o kadarını yapabildik lakin çok özlediğimden, turp gibi olmuştum, işte nasıl turpsam düşün artık... Pazar günü sabah kahvaltı ettik, sonra gittiler. Bütün günümü uyuyarak geçirdim lakin çok iyi geldi.

Sonrası canımı sıkan enteresan olaylar silsilesi, birisinin yanlış olup, olmadığına bakmadan özlüyor olmak çok acı ulan. Bugün evlerinin önünden geçtim, hahah çok komik değil mi? lisede yapmadım böyle şeyler lakin arabam olsaydı o dönemlerde yapardım. Amannnn, takmıyormuş gibi görünmek en güzeli, bu işlerde faşist olmak gerekli, işine gelirse kardeşim diyeceksin, olacak bitecek.

Aklımda onca şey var ki, düşünmüyor gibi yapıyorum, güzel oluyor.

Hiçbir bok yok işte, kendimi salak gibi dizilere vermiş bulunuyorum. True blood kesin heroes gibi olacak, iyice boka sardılar, göt kadar kasabada bişi olmayan insan bulmak çok zor. Damages e bekliyorum, merak içindeyim.

Erdem le salak salak muhabbet ediyoruz. Hiç tadım yok, neyse ki göksum gelecek...

2011-06-17T14:17:00.000+03:00

En kötüsü de, kaşlarını alması için birinin önüne oturduğunda ki tedirginliğindir. Kadın işini bitirdiğinde, suratındaki ifadenin ne menem bir şey olduğunu ilk başlarda hiç anlayamazsın, orantısız, değişken, kalkık, inik ya da onun götü gibi, burada kadının götünü görmene gerek olmadığını tüm kaşını aldıran kadınlar bilirler. Zaten aynada dikkatlice kaşına bakmana da verilen bir fırsat yoktur, arkanda bekleyen kurbanına acıklı gözlerinle bakıp, sokağa fırlarsın, paragrafın da başından anlaşıldığı gibi, kaş mağduruyum. Pöf.

İşte günlerden bir gün daha geçmiş, yaz yüzünü belli edemeden, bahara olan sonsuz saygımız kalkan raflardan indirilmiş ve yağmurun tadına varılmış, bla bla... Serin olmasına seviniyorum. Sevinemediğim lanet sıcakların geleceğini bilmemden kaynaklanıyor.

Çok neşeliyiz, şu taşların üzerimizdeki etkilerine merak saldım, toprağın altında böyle bir şeylerin olması nasıl bir mucize ise, onları satmak için soktukları tuhaf şekiller ve kesimler de çok ziyanlık be kardeşim. İnsan ne şatafatlı bir yaratık, bilmek mümkün değil....

Bilmeyelim de zaten.

Sınavlar ne zaman açıklanacak, ne salak bir yer bu AÖF ulan. İki hafta içinde duyurur sonuçları kurum dediğin. Bir ay beklemek gerekiyormuş. Yaz sonunu iple değil, halatla çekiyoruz, İtalya ya gidiş iple çekilenler listesinde. Ay sonunda düğün var, Temmuz başında yine düğün var, hep düğün var.

Bazen nasıl akrabalarımı özlüyorum, sonra çok üşeniyorum, özlemeye bile üşeniyorum bazen, gitmeye üşendiğimdendir diye düşünüyorum, sanırım öyleyim, sonra bırakıyorum bu meseleleri, hiç çözülmüyor zaten, gerçi bu meseleyi bırakalı çok yıllar olmuş, düğün çıkınca aklıma geldiğinden yazıyorum, ne anlam ifade ettiğinden pek haberim yok.

Yalçın ı çok özlüyorum, Yenal için diyeceğim kelimelerim kalmadı gibi, başka dillerde anlatabilirim o dillerde de bittiğinde yeni diller öğrenebilirim, sonrasını bilmiyorum, ölürüm zaten o zamana kadar ben de... O zaman onu nasıl özlediğimi ona anlatırım değil mi?

Göksu bu yaz buraya gelmezse, bir daha hiç gelemez.

2011-06-11T18:14:00.000+03:00

çok sıkılıyourm. esasında bilmediğim şeyler hep regli öncesi oluyor, bunu biliyorum lakin bunu bilmek hiçbir şeyi değiştirmediğinde gene hiçbir şeyin anlamı kalmıyor. Gerçi şu kapları kullanmaya başladığımdan beri her şey daha da güzel, daha iyi işte, gereksiz regli işkencesi yok, bedeninden tuhaf tiksinmeler yok, vs.

Yıllar öncesinin filmlerini seviyorum, yıllar öncesinin müziklerini sevmem gibi bir şeyler bu, aşık olmayı seviyorum, sevdiğim tek şey bu sanırım, ötesinde kendimden fedakarlıklar edip, kimle birlikte olabilirim ki, sanırım kimseyle, ilk aşık olduğumda bu olursa, olur; ama sonrasında manası gidiyor, yaşadıkça her şeyin manası ne tuhaflaşıyor değil mi?

sadece spor yapmak çok keyifli oluyor, kendi kendine tatmin olmak iyi bir şey, sevişirken olmuyor bu, hani birisiyle sevişirken olmuyor en azından, kendi kendine yaptığın her şey mükemmel bence, başkaları hep gereksiz,

İtalya heyecanları biriktiriyoruz, vizesi olmayan bir ülkeye gitmek daha kolay, şimdi pek çok evrak bilmem ne... öf.

Diğer kadınlar regl i öncesi tatlı krizlerini nasıl çözüyorlar ki, Birsen zaten hayvan gibi çalışan bir metabolizmaya sahip, ilknur desen yukarıya çıktığından beridir daha da çok zayıflamış, tatlı ne ki, yemeğe ihtiyacı var bence, Banum kendisini bildiğimden beridir aynı, nazan ne yapıyordu hatırlamıyorum ulan, Özge ve göksu da benim gibi, gözü kararan cinslerden, öfff. kadın olmanın diğer bir adı savunmasız kalan bedenimize, hormonların açtığı savaştan yenik çıkmak.

geçen hafta sarımsaklıdaydık, yüzdüm, yüzdüm,yüzdümmmm. güzeldi işte

bugünlerde her şey güzeldi işte kıvamında, ötesi hep eksikliğin ruhta ki çöküntüsü, nasıl giderilir, gitmekle giderilir sanırım.

pıh.

Annemle kahvaltı ettik, onun mutluluğu ise, hiçbir şeye değişilmez.

2011-05-31T14:24:00.000+03:00

elbise sezonu açılışımız bugün saat 08.00 civarında, sabah mahmurluğuyla karışık başlamıştır, beyaz bacaklarımıza sabırlar diliyor, ayakkabının içinde sıkışıp, kalan serçe parmağımıza özrümüzü borç hanemize yazıyoruz.

Bülent Arınç ın sex manyağı dönüştürücülerine maruz kalmadan, daha önceden internette sex manyağı olan tüm arkadaşlarıma selam yolluyorum. Bir gerzekliğin manifestosu yazılıyor lakin daha önceden de yazılmış, denenmiş ve tüm mallığıyla kapımızda....

İnsanlar kendilerini ne sanıyorlar acaba, kim olduklarını düşünüyorlar, benimle ilgili pek çok karar alabiliyorlar, yaşam standartımı, hatta soluduğum havayı, sağlığımı etkileyebilecek pek çok saçma karar alıp, bütün bunlar yetmezmiş gibi bunca şaşaa, bunca sefil çaba, bunca masraf, gürültü, kirlilik de cabası. Oy pusulasının en mantıklı çözümü tuvalet kağıdı olarak kullanılmasıdır. Sifonu çektiğimizde bunca şeyin temizlenmediğini bilmekse, sadece yaşadığımız hayatın gerçekliği.

Dün gece apar topar Ören e gittik, çok keyifliydi, nasıl sakin, nasıl meltemli, nasıl huzur dolu...

Bu mevsimin en güzel tarafı İğdelerin kokusu, akşama yürüyüş var, sınav telaşından yürüyemiyordum, şimdi yürüyeceğim için küçük küçük atıştırmalık mutluluklar besledim, büyüttüm, akşama yiyeceğim.

Yaşasınmış.

2011-05-30T13:15:00.001+03:00

Sonunda AÖF nin yıl sonu sınavları bitti, Temel Fotoğrafçılık sınavında ne sormak istediklerini kendilerinin dahi anlayıp, anlamadığını merak ediyorum. Soruyu öyle bir dolandırmışlar ki, azıcık saçmalamışlar sanki... Sınav sonuçlarını merakla bekliyorum, nasılsa sınavlardan bir ay sonra açıklandığını deneyimlemiştik, o yüzden heyecanımı sonlara saklıyorum.

Göksu yu çok özledim, sınavlar bittiğinden iç huzuruyla kitap okumaya başlayabilirim, hatta yarımlardan başladım bile, havanın serin olması hoşuma gidiyor, işler tetikte gibi duruyor böyle olduğunda, insanlar sıcağın basmasıyla hücum edeceklermiş de, biz yine her yaz olduğu gibi sürünecekmişiz gibi. Şimdilik böyle olaylar yok, efil efil çalışıyoruz.

Annemler Ankara ya düğüne gitmişlerdi, Yalçın da oradaydı, nasıl özledim ya eşek sıpasını, üf. İtalya için henüz bir girişimde bulunamadık, ben evrak işlerimi İzmir deki elçilik ile halledeceğim, Nazo ve Nilgün İstanbul dan, bakalım nasıl geçecek, merak ve heyecanlıyız.

Minimiser sütyen insana işkence etmek için üretilmiş. Bunun daha makul modellerini yaratabilirsiniz arkadaşlar.

Buradan gideceğim günleri iple çekiyorum, insanın değişim için kendini hazır hissettiğinde, karşısına o kadar çok fırsat çıkıyor ki, hiç ardına bakmadan, hedefe focuslanmak en ideal seçenek gibi....

2011-05-21T19:12:00.000+03:00

işten geç çıkıyorum, geç de olsa yürüyorum, yürüdükçe koşmak istiyorum. Kulağımda tınılar var, yoruldukça hiçbir şey duymuyorum. Annemi üzdüm sanırım, üzülmesini istememiştim lakin ben de üzülüyordum sadece olması gerektiği gibi değildi sözlerim, sesimin tonu, kırıcı olan buydu biliyorum.

Nasıl kötü bir sorumluluktur anne üzmek...

Süte banılmış bisküvi gibi kokmak istiyorum. Göksu gelsin bütün geceler gülelim. Salih işlerini hemen halletsin, İstanbul a taşınayım. Aklımdaki fotoğrafı çekebileyim. Kır çiçekleri başıma taç olsun. Sağlıklı besleneyim. Daha da çok spor yapayım. Bütün dillerde konuşabileyim. Şarkı söylemeyi ya da enstrüman çalmayı ne çok isterdim diye sordum kendime, sanırım çok istermişim de, bunu kendime hiç söylememişim, enstrüman hiç yakıştıramamıştım belki de kendime, bilmiyorum ki. Bütün güzel sözleri aynı cümle içerisinde kullanmak istiyorum. İşler daha da artmadan azıcık yüzebilirsem, ne güzel olmaz mıydı?

Kelebekli küpelerim çok güzel, iş yerinde kot giymenin müthiş hafifliğini bu yıl yaşamaktan utanıyorum. Kot giyebildiğimizde her şey güzelleşiyor, otel müdürü olmak istemiyorum, ağır ablalar ağır elbiseler giyer, ben uçmak istiyorum.

Erdem le ördek vampir olacağız, sonra vampirliğe terfi edeceğiz, o lağımlarda fare kanı içecek, ben şatolarda aristokrat vampir olacağım. Kan kusup, kızılcık şerbeti içtik diyeceğiz. Demesek de olur, biz vampiriz değil mi?

Şimdi otelde sünnet düğünü var, ben az sonra yürüyüş yapmaya çıkacağım, iğdeler mis gibi kokuyor anlatamam, kokuyu hissettiğimde adım atmak istemiyorum, o kadar cezbedici ki...

Her şeylerin daha da güzel olacağı zamanlar olacak ama bu insanlıkla mümkün görünmüyor.

2011-05-14T13:37:00.000+03:00

Üşengeçliğimden, üşengeçlikler beğenerek geçirmekteyim kalan günlerimi. Elbette çok sıkıcı zamanlar, iş sinirlerimi bozuyor, gitme planlarım sorumluluk bilincimle çarpışıp, yaz sonuna erteleniyor sonrası dayanamadığım pek çok zaman sorunsalı...

Neyse ki tutunduğumuz şeyler var, güzel musikiler yapan, güzel ablalar var. Yolculuklar var, melisa kokan baharlar, daha ne olsun...

Akşam annem saçımı boyadı, saçım dışında yüzümde de sıcak çikolata kahvesi olmuş, hafif alnım bronzlaşmış gibi, ihi...

Göksum şuı an Antep te, İzmit ten başlayan yolculukları Antep te son buldu, sesi çok baharla karışık, mandalina çiçeği kokusu gibi geliyor, seviniyorum, hatta çok seviniyorum. Geçen akşam rüyamda, Göksu ile bir çayırlıkta yürüyorduk, sonra bir yağmur yağmaya başladı ama inci taneleri gibi, kollarımızı açtık lan negzel yağıyor amk diye bağırdık, çok bir güzeldi, hala aklıma geldikçe mutlu oluyorum.

Laroyche dan bir tane güneş korumalı solusyon aldım, yüzüm zaten beyaz peynir gibi, şimdi ucuza satılan kireç peynirlerine döndü, içim kıpırdanıyor, çirkin bir tırtılmışım da kelebek olmanın heyecanı sarmış gibi bünyemi, mutluyum, üşengecim lakin içim kıpır kıpır.

yaşasın .

Losttan sonra düştüğüm boşluğu , The Killing, The Event, House un yeni bölümlerini bekleyerek kapatmaya çalışıyorum, Dexter ve Breaking Bad e de hasretiz.

AÖF sınav sonuçları çok iyi geldi, ulan pek bir kolaymış deyip, şimdi hiç ders çalışmıyorum sanırım kıçıma kaçacak. Napalım.

Seni seviyorum blog, hiçbir yere kaybolma, tamam mı.

2011-05-01T22:27:00.002+03:00

içime kaçan temizlikçiden kurtulamıyorum.

işin bokunu çıkarmak bu olsa gerek, peki yetti mi? nasılsa cevap çok basit.

İçimde bir şeyler var, geçmek bilmiyor. Göksu ne zaman geldi, ne zaman gitti hatırlamıyorum. Neyim var bilemiyorum; bildiğim, akşam üzerleri güzel cümleler kurabildiğim, annemin içi acıyor yine, hani insanın burnu sızlar ya, aynı hissi gözlerimde hissettim bugün, anneme sarıldım ve gözlerim sızlamaya başladı, sonrasında burnuma da sıra gelmişti lakin acımak istemiyorum.

Çocuk yapmak istemememin baş sebebi Yenal dır. Öldüğünde annemin çektiği acıdan korkmuştum. Aklıma geldikçe hala korkuyorum. Sonrası yer yüzü ve insanlar çok boktan, maruz kaldığım onca şeye birisinin daha maruz kalmasını istemem. Neyse işte bitsin artık diyor bazen insan, bitsin de biz de bilelim artık ne oluyor ölünce...

Yoksa insan hiçbir şeyi hak etmiyor, gerçi biz bunu baştan beri biliyoruz...

2011-04-21T11:16:00.000+03:00

Hayata dair ne varsa yanı başımızda, görmek yahut görmemezlikten gelmek, bütün mesele.

Sene 1994 dü, Özge ile beraber yatağımın üzerinde oturup, "şu sınavı bir kazanalım, her şey nasıl netleşecek" şeklinde konuşmalar yapıyorduk. Yıl 2011 aradan uzunca zaman geçti, pek çok şey yaşandı lakin bende hala aynı hisse gark olma durumu vuku bulmakta. Çoğu insan için hayat kriterleri var, üniversite, mezuniyet, garantili iş, evlilik, çocuk,araba, ev, vs. normalleşmeye çalışan hayatında, kendin için istediğin, didindiğin başka ne olabilirin ötesinde olmayan pek çok şey gibi, durup da, düşünmeye fırsat bulduğunda, işin zorlaşıyor.

Dün bir cenaze vardı, 17 yaşında birinin cenazesi, sonra kardeşim aklıma geldi, o da 22 yaşındaydı öldüğünde, pek çok beklentileri, planları, heyecanları, aşkları, sorunları, yetemeyen parası, Beşiktaş ın derbi maçları, büyük adam olma telaşı, o kadar çok şeyi vardı ki, şimdi ne kaldı, hiçbir şey. Her şeyi bu kadar büyütmeye gerek yok diyorum her seferinde, her seferinde diyorum ki, manası kalmayacak bir zaman sonra bunca şeyin, o halde ne gerek var bu kadar manasız sızıya, lakin geçmiyor içimin sıkıntısı, çok anlamsızca geliyor zaman doldurmak, kimileri gibi hedefimde olmayan şeyler yüzündendir belki de, onca çaba, onca hırs yoksunu olduğumdan mıdır?

İnsan ne için yaşar ki, bunu anlamak ne kadar zor.

Hayat, güzel cümleler kurup da, egomuzu titretecek kadar adil davranmıyor kimseye, o zaman komik bir çabaya dönüşmüyor mu her şey, sefilliği ve manasızlığı da kredi ekstrende ki puan birikimin gibi.

Düşündüğümde, gerçekten ne istediğimi bile bulamıyorum.

2011-04-20T23:22:00.000+03:00

fonda yine bilmek istemediğim bir şarkı çalıyordu, seninle, ben el ele yürüyemediğimiz sahilde, saatlerdir, bir bokta yapmıyorduk, esasen bunlar hiç olmuyordu da, ben oluyormuşcasına meltem havasından nemlenmiş idim.

Göksu'yu ne de çok özlemiştim, burnumda göksum tüterken, fonda yalnızlık senfonisi çalıyordu, bir keresinde İlknur'u eve bırakırken ne çok Sertab Erener dinlediğimiz aklıma geldi, esasen eski dönemlerde ne çok dinlediğimizi konuşmamız aklıma gelmişti, İlknur gitti ben hala LâL.Onu da çok özledim.

Bugünler, kişilerin riyakar bakışları altında, tuhaf duygu bodozlamalarıyla geçiyor olabilirdi, bahardan bozma Nisan ayı kıçımı dondururken, ne düşünecek şeylerim, ne takılacak insani davranışlar, ne de pek çoğu var...Açıkcası geçiyor işte bir şekilde, ne yormaya gerek var, ne de çok fazla büyütmeye, her şey olması gerektiği gibi oluyor zaten, benim vereceğim tepkiler ne olmasını ne de olmamasını etkiliyor, o yüzden bunca şey sefil bir çabaya dönüşsün istemediğimden, esintiye bırakıyorum her yanımı, ve uçuyoruz.

KIzdığım çok fazla şey oluyor, sonraları kızmamayı da öğreniyorum, hiç alınmıyorum, siz bildiğiniz gibi yaşayın, ben bildiğim gibi, değil mi canım?

2011-04-05T23:53:00.001+03:00

mırıl, mırıl şarkılar yok mu, hele bir de içinden martılar geçiyorsa, bahar açıyor ciğerlerimde inan.

koşma isteği gün geçtikçe artıyor, sınavlar şa'ane geçti, ulan boşuna ingilizce çalışmışım, çok basitti. Göksum geçen sene ve bu seneye damgasını vurdu, halen daha ağzım açık, neyse ki insanın başına her bok geleceğini biliyor ve geçeceğini de bildiğimizden, endişemizi yastık altına saklıyor, uyumadan önce çıkarıp, seviyoruz.

İş gün geçtikçe daha da boktanlaşmaya başladı, arıtma tesisinde çalışsaydım daha ete, dişe dokunur işler peşinde olacaktım.

Yine, yeniden, yeni kararlar alma dönemine girmiş buluınmaktayız, her bahar oluyor, alıştık. İlk defa oluyormuşcasına bir his uyansa da ilk başlarda, fuck! geçen baharda böyleydi ulan, e ondan öncede böyleydi demeden duramıyorum, sonra ilk defa karar alıyormuşum hissinin güçlü yapısını içime çekip, küfürlerle geri bırakıyorum. Çok zevkli.

jeff Buckley neden öldü ki sanki.

Sonra ruhuma yerleşiyoruz, kesik kesik söylüyor şarkıyı bir kadın, negzelmiş ulan diyor ve yine unutuyoruz ta ki yeniden dinleyene kadar. Şimdiye kadar neyi beceremedik bilemedik lakin kararlıyız, becereceğiz birbirimizi.

Elbette beceremediğim o kadar çok şey var ki, aynanın karşısına geçip, soruyorum kendime, kim cevaplıyor bilmek istemiyorum. Kalabalık oluyor yalnızlıklarım, tek kalmaya korkuyorum. Bir yerlerde endişeli birileri olduğundan dönüyordur değil mi dünya? Yoksa yaşamayı beceremediğimiz aşikar. Zor olansa hiç bitmeyecek olması, nefes aldığın sürece, yapmak istediklerinin hep olacak olması, hiç bitmeyecek olması, ben artık bitsin istiyorum. çemberde dönen fare gibiyim.

Sonunu bilmediğimizden bu kadar cezbediyor belki de, o da geçecektir. Becerebiliriz belki yaşamayı, o zaman bitmesin isterim hikayemiz.

Şiddet iyi bir şey, hele yağmur yağdığında...

nokta

2011-03-07T12:02:00.001+02:00

* Bitmez değil mi bu hikaye?

Bugünlerde uzaktakiler için sızlıyor içim. Nasıl özledim herkesi, nezmandır yazmıyorum bilmiyorum, çok pis ders çalışıyorum, akşamları yürüyüş yapıyorum, kıçım donuyor, neyse ki geçiyor, filmlere sardığım zamanlarım iyi geçmiyor, gerçeklikle ilgili sorunlarım çocukluğumdan kalma alışkanlık gibi, çok fazla film izlersem, neye adapte olmam gerektiği konusunda kararsız kalıyorum.

Bütün günümü boş boş bakıp, ne istiyorum ki ulan ben diye düşünerek geçirmek istiyorum. En manasızı da geç kalmışlık hissi, gerçi bu her yaş bünyede bulunabiliyor, çok da büyütmemek gerek, insan dünyaya sıkışıp, kalmış gibi hisseder mi, camdan baktığımda kendimi akvaryumdaymışım gibi hissediyorum.

Temel Fotoğrafçılık dersine başladım, kişinin sevdiği konularda ders çalışıyor olması nasıl bir şeymiş otuz üç yaşında bunu deneyimliyor olmak enteresan doğrusu, tüm algılarımla bebeğim fotoğrafçılık okuyorum ve çok mutluyum. Oysa ben sanmıştım ki, işin içinde ders çalışmak olursa fotoğraftan da sıkılırım, lakin öyle değilmiş.

Mr. Goat ile aramız çok iyi, hayatımda üç tane keçi ile ne yapacağım bilemiyorum lakin bünyeme iyi geldikleri çok aşikar, fazla olgun sanırım bu oğlak insanları, tuhaf neyse işte Bay Goat taydım hafta sonu, odası, evi filan kahvaltı hazırladık, yedik, cidden bugünlerde ruhuma iyi gelen şeylerden biri, teşekkürü borç biliriz.

Unutmayalım olur mu birbirimizi, beceremediğim ikili ilişki sorunsalını artık becermek istiyorum. Seni becermek istiyorum bebeğim, hahah nebçim terpiyesiz bir insanım, öf.

Ulan insan kaç yüzyıl da yaşasa bu mallığından kurtulamayacak sanırım.

2011-02-17T11:44:00.000+02:00

mala bağlandım, kopamıyorum.

uykumu alamayınca böyle oluyorum, uykumu geri istiyorum, yatağımı sıcaklığı, buruşukluğu, yastığımın aldığı dayanılmaz boyun eğrisi şekli, yastık izimi bile geri istiyorum. Sonuç olarak işten nefret etmem için pek çok nedenim hep var lakin böyle sebepler bulmak da uykuma parmak sokmaya benzemiyor mu?

Öf

Bugün akşam İlknur dayım lakin konuşacak pek çok kızsal mevzumuzun yanında yapacak pek çok da gereksiz faaliyetimiz olabilir.

Bir diğeri için hazırladığımız öğütleri kendimize uygulamamız ne kadar zor. Bunu başarabilen insanlara efsane gözüyle bakıp, olmadı bol bol para verebiliyoruz belki de sadece bildiklerimizi, bir başkasından duymaya olan ihtiyacımızın ekonomik karşılığıdır. Kişi kendisi için bir şeyler yapmadan önce somut bir şekilde değer ödemelidir belki de.... Yoksa bu kadar çok düşünmeye değer hiçbir şey olmadığı aşikar işte...Gel gör ki bir de bana anlat.

Göksu nun şu lordunu çok seviyorum. Nasıl içim ısınmış Erkan a, Göksuma iyi gelecek sanırım. Sevgisinden ötürü yorulmadığımız ilişkiler için hep beraber iç geçiriyoruz..Bir süre sonra sevgi yorar mı, biz mi değişmişizdir yahut nedir? Adına aşk, fedakarlık vs dediğin pek çok duygu bodozlaması yerini daha farklı şeylere bıraktığında yetmeyen ne oluyor bilebiliyor muyuz?

Hazır dolunayda var, duygu tutulması için güneş gözlüklerimi çıkarmıyorum.

Çok pis istifa dilekçesi yazasım var. Sonra yıllık iznimi kullanmak istemem devreye giriyor, dilekçeler rafa kalkıyor, affetmeler yerini gereksiz pişmanlıklara bırakırken, toparlanıp yeniden her birşeyler için kendimi affediyorum ve devam ediyorum. Yaşlanıyorum.

Yaşasın.

2011-02-08T12:07:00.000+02:00

diğer cins tarafından anlaşılamayan en bariz konulardan birisi de, tuhaf ruh haline sebep aramama halimiz, diğer cins ise somuta ulaşmak konusunda çok ısrarcı, uzatmayalım işte değil mi?

Tuhaflık var içimde lakin bir sebep bulamadık henüz, oluyor cicim böyle şeyler, dağılsak şimdi negzel olmaz mıydı.

Gece duş alıp, yatarsam; ördekten bozma, pelikandan olma bir çeşit tuhaf kanatlı gibi uyanıyorum, bir çeşit kümes hayvanıymışım da, genlerimde ki pelikan özgürlüğünün ezikliği varmış gibi bu hal. Günlerdir ders çalışıyorum, Görsel Estetiğin ilk ünitesi bitti, hoşlaştım bu dersten, diğerleri için de aynı duygu yoğunluğu istiyorum.

2011-01-31T11:50:00.001+02:00

Sabah ayağıma geirdiğim pantolon kısa desen değil, uzun desen değil, ortada bir yerlerde, bol desen değil, dar desen değil, tuhaf bir biçimde, zaman geçtikçe bollaşıyor mu, şekli mi değişiyor, modeli mi kayıyor kavrayamıyorum. Of kendimi çok boktan hissediyordum ki, tuzu, biberi bu salak pantolon oldu.

Göksu ile bildiğimiz bir şey var ise o da, içimiz acıdığında, etimizin acı çekmesi daha katlanabilir olduğundan, hemen dövme yaptırmamız gerektiğidir, yoksa etimi kesmek de faydalı olacak bir durumdur lakin, psikopatlık yönü kişiler arasında daha yaygın, anne baba ve sizi sevenler kendinizi kesmenizi istemeyeceğinden, acı çekmecesine bu isteklerinizi atıp, gidip bir dövmeci ablaya, dövme yaptırmanız daha faydalı olacaktır.

Şu an içimde, dışıma yansıtmaya meyillendiğim bir acım var, birikiyor, bazen bir kesik bir hayat kurtarabilir.

Eğitilebilir gerizekalılar için hazırlanmış aöf kitaplarına bakıp, bakıp iç çekiyorum, ulan bu nedir teoman cım diyorum, sana bana bişi olmasın asua diyor, teomanına şimdi diyorum, sonra susuyoruz, teoman söylüyor, bazı zaman türkçe sözlü bir şeyler dinlemek iyi geliyor, bu danışmend soy adlı abla çok iyi gelebilir bak, tırnaklarım uzuyor, kıllarım uzuyor, saçlarım dökülüyor, burnum üşüyor yine de canım takma kirpik takmak istiyor. Sanki takma kirpiklerim olsa dünya daha güzel bir yer olacak ve biz hiç üşümeyeceğiz adrian. Şimdi seni sevmem bir kaç günümü aldı ya, onları geri istiyorum.

İşte canım sıkılıyor.

nokta

2011-01-19T11:57:00.000+02:00

Çok eskilerde sırlarının öğrenilmesini istemeyen insanlar, bir dağa çıkarlarmış, bir ağacın kovuğunu oyup, sırlarını söyleyip, sonra da çamurla oydukları yeri kapatırlarmış ve sırlarına kimse erişemezmiş. İnsanın sırlarının olması şa'ane bir şey bence bilog, ağaç kovuğuna bile söylemem ki sırlarımı, ben birkiüç tıp derim, bütün sırlarım benim olur.

Black Swan ı izledim, Natalie nin sessiz, suskun halleri muhteşemdi, sanki bir yerden sonra hız kazanacak yahut yükselecek gibiydi ki film ama olmadı, Nİna nın paronayalarını güzel aktarmış Darren abimiz lakin diğer filmlerinin yanında ne bileyim işte sönük gibiydi ama yine de son zamanlarda ki filmlerle karşılaştırdığında keyifliydi.

Onun haricinde zaman aynı seyrinde ilerliyor, yine isteklerimiz var, yine mucizelerin gerçekleşeceği umutlar yastık altlarında, bla bla... İçimden hiçbir şey gelmiyor, kızıp, kızıp oturuyorum, artık hiçbir şeye kızmak istemiyorum. Tuhaf döngüseller anlayacağın, bir kaç iyi adam var ve bir kaç iyi kadınlar var bunlar yeter şimdilerde...

Ders çalışmam gerek, az saçlarımı kestirdim, saçlarımda yıldızlar var, zaman geçtikçe içimde bir yerler eziliyor, yorgunluktan mı diyorum lakin yaş ile ilintili olabilir diyorum, kestiremiyorum. Aklımdan ne geçerse geçsin bunları uzuvlarıma yansıt mamam gerektiğini çok önceleri öğrenmiştik değil mi?

Anlatmak istediğim hiçbir şey yok işte, mutlu olduğum şeyler haricinde bildiğin dutluk.

2011-01-10T11:24:00.000+02:00

aklım sürekli karışık elbette...

olmuş şeylere sebepler aramamak nasıl güzel bir insani eylemdir bilemezsin.

aklım parçalı, bulutlu...

bazı zaman hatırladığım şeyleri yaşadım mı, uydurdum mu, ben de bilemiyorum. Çok kararsızım.

Geçen yıllarda ortalığı kasıp, kavuran yer çekimi kanun tasarısı meclisten geçmemiş miydi yahu? İstiyorsun, olmuyor, çünkü gönülden isteyeceksin, e kıçımdan mı istiyorum, istiyorum işte, ne kafa bulandırıyorsunuz ki, bazı arkadaşlar biliyorum, o kadar çok karıştırmışlar ki kafalarını, çözmek için benim kafama ediyorlar. Ne gerek onca mucizeye değil mi?

Mecit Efendi nin şampuanlarını kullanmak gerek, saçlarım rapunzel saçı gibi, tek eksiğim bir kule ve o kuleyi bulacak az şapşal prens.

Bir yanda Tuna Nehri nin kızıl çamuru, diğer yanda sel baskınları, aşağılarda açlık, kuraklık, savaş... ölen kuşlar, balıklar. hiçbir şey bilmediğimizin farkındasınız değil mi? Maaşı beklerken yahut diziler gösterime girerken, misal dünya infilak etmiş hepimiz niyazi....

Düşününce ne saçmalıyor lan bu insanlık diyorum, sonra sadece ben saçmalıyorum. Çocuk dünyaya getirmektense, kimsesiz çocukları neden evlat edinmez ki insanlar, sanırım uzuncadır bunu düşünüyorum. Bir çocuk evlat edinebilmek için ne yapmam gerek?

2011-01-03T14:37:00.000+02:00

yeni yıla yüklediğin tüm sorumluluğun, ilk iş gününde geçebiliyor olması ne acı değil mi?

otuz üç olacağım oysa gel gör ki; içimde bitmek, tükenmek bilmeyen bir umut fakat dünya aynı dünya; iş aynı iş, human aynı human, tost aynı tost, mide aynı mide, kedi aynı kedi,

Vega Ankara dinliyorum ki içleneyim, Pazartesi ye yaraşır bir içli köfte olamayışım ise "soğukta içli köfte mi olur mantığı", bilinç altı yani... Bilincimin üstü ise havalardan dolayı azıcık üşütmüş. Karın yağışını sadece cam kürelerden seviyor olmam da hoş sayılabilir, çeviriyorsun ve yağıyor işte, melek karla kaplanıyor, biz mutlu oluyoruz, sonra geçiyor bu hisler. Şarkı dinlerken ki duygu bütünlüğünü yakalamam ve şarkı bitiminde hepsinin bitiyor olması da ayrı güzel be dostlar. İçlenecek şarkılar, özlenecek şarkılar, sevilesi şarkılar, höykürünecek şarkılar ve niceleri adı altında yaptığım track listelerin bu kadar başarılı olması anlık duygu sapmalarına izin vermelerinden sadece...

Yeni yıl ve ben hala aynıyım, biliyorum hepimiz için kötü ama hiçbir şey sonsuza kadar böyle sürmez gerçekliği hala cebimde...

Şimdi şakır şakır yağmur yağsa, iliğimize kadar ıslanırken saçak altı arasak sonra soğuk soğuk baksak bir birimize, sonrasını filmlerden de hatırladığımız pek çok şey, neyse işte... gereksizdi zaten nokta

2010-12-30T12:02:00.000+02:00

Yılın bitiyor olmasıyla şimdiye kadar hiç ilgilenmedim sanırım. Tek hissettiğim şu sıralar her şeyin çok farklılaştığı, eskiden bildiklerim, işittiklerim, hissettiklerim ve sairelerim hepsi başka bir boyuta taşındı, bedenimin içindeki şey çöküyor gibi, yahut yaşla ilintili olabilir ya da bu semptomlara dair mutlaka belirli bir sendrom vardır. Lakin umurumda bile değil, öyle bir boş vermişlik hasıl oldu... İçimden ettiğim küfürlerin, dışıma taşıyor olması da bunun yan etkileri arasında olabilir.

Pek çok şeye dair gereksizlikler de cabası, bir an durup da ne yapıyorum ben ya dediğin anda, o kadar insan, onca iş, kurulmaya hazır cümleler, sürülecek ojeler, boyanacak saçlar, yakınılan insan tipleri, iş yeri sorunsalları, aptal insan klavuzları, hepsi hepsi hatta ne varsa tümü o kadar gereksiz ve boş geliyor ki, şimdiye kadar üzülmeye değer gördüğün her şey, başarılı olmak için çabaladığın özveri, iyi olmak adına pek çok çaba ve dahası aynı anda saçma sapan oluyor.

bazı zaman susar ya her şey bir tek o anlardan korkuyorum, bugünler biraz sessiz geçiyor.

.

2010-12-26T13:26:00.000+02:00

*

bazı zamanlar, neyi neden yaptığıma dair en ufak bir fikrim yok.
uzuncadır düşünmeyişimin temelini bu oluştursa gerek.

.

2010-12-13T15:10:00.000+02:00

Misal anayasa değişikliklerinden sonra ne kadar da demokratik bir polis cumhuriyeti olduğumuzu bir kez daha pekiştirerek yaşadık, yetmez diyenlerin ses, soluk vermediği şu günlerde köşe yazarlarından, erklerini desteklemek adına hayret öteleyici çabalarının tuhaflığı, öfkelerinin kontrolsüzlüğü ve korkaklıklarının su üzerinde biber gazlı ve coplu dolaşmaları sizin de gözünüzden kaçmıyordur.

Kendinden olmayana tahammülsüzlük genetik bir hastalık olabilir ve tedavi edilmelidir. Tedavi yöntemlerinden biri de özellikle baş bölgesine, uzaktan hız verilerek oluşturulacak bir eğimle atılan yumurta sarısının ve akının cilde iyi yedirilmiş olduğundan emin olmaktır, miktar ne kadar çok olursa, iyileşme daha çabuk görülecektir.

Kaldı ki yaşadığımız planet bir şeyler anlatmak istiyor olabilir, yönetme ve yönetilme ihtiyaçları şöyle bir dursun planetin yarısı sellerle boğuşuyor, doğal afet diye tanımlanan pek çok felaketin meydana gelme olasılığı daha da artmış durumda, on yıllarla hatta yüz yıllarla anılan pek çok felaket daha az zaman aralıklarında gerçekleşip, büyük felaketlere ve zararlara yol açabiliyor, bu planette meşrulaştırılmış hayat biçimi artık felaketlerle burun buruna yaşamak olacaktır ve doğa karşısında kapital sistemin tüm teknoloji harikaları yetersiz kalacaktır, o zaman ne yapacaktır bu planet insanları, sadece çaresiz kalacaktır lakin çaresi olan başka planet insanlarına çaresi olmayan planet insanları yenik düşecektir. Ne zavallıyız, tanrımız daha da zavallı.

2010-12-07T11:46:00.000+02:00

ulan haber dinlemekten, dünyada ki, yurdumda ki siktiriboktan her şeyden, bunalıma girmiş bulunmaktayım, ne uyanasım, ne de insana yaraşır bir faaliyette bulunasım var, nasıl ziyan bir yaratıktır bu insanoğlu, ne zaman getireceksek sonumuzu bir an önce gelsin, o kadar boktan şeyler olurken, tuhaf insansı yakınmalardan, iyiymiş gibi hissetmelerden, çabaladıkça sefilleşen duygu bodozlamalarından, açıkcası her şeyden sıkıldım, bunalımımı halka arz ediyorum, belki herkes noluyoruz ulan? der.

Hani yukarıda ki paragraftan sonra, dinlediğim musukiler, izlediğim filmler, çektiğim fotoğraflar, yaşadığım kaygılar, tuhaf beklentiler, çocuksu istekler, ne anlamı var ulan... Nedir bu insanın derdi, nedir alıp, veremediği, egemenini korumakta ki bu fütursuzluğu...

Bi siktirin gidin ya, bi gidin cidden.

2010-12-01T13:03:00.000+02:00

ojemin bir katını gece sürdüğümü hatırladım, tırnaklarımı şimdi görüyorum, nevresimin izi üzerinde hatta çiçek deseni bile olmuş sanırım, puf bütün gün ellerim görünmesin diye yumruk yapıp dolaşacağım.

Hep bir sonrası için her şey sanki, bir öncesinin ağır yenilgisini düşünmeden, hatta hiç yaşanmamış gibi görüldüğünden sanırım bu kadar mallığım. nasıl güzel bir mallıktır bu anlatmak mümkün değil lakin bahsettiğim şeyler hep bir diğeri için de var, doğrusunu bilip de uygulayamadığın her şeyi bir diğerine akademisyen edasıyla anlatıp, ondan yapamadığını, yapmasını beklemek de, hatta yapamayacağını bildiğin halde yine de yapabilirsin bakışlarını gözlerime yerleştirip, bütün sorumluluğu onun üzerine atıp, sıyrılmak, yapamadığında da kendi yapamamışlıklarına da haklı bir yan aramak, vs. vs.

Sonrasındaysa,

sabahın köründe işe gelip, patronun uzak, samimi edasıyla muhatap olmak ve içimi kemiren kurtların, diş gıcırtılarına tahammül etmeye çalışmak...

İş stresi tuhaf bir durum, yıpranma payları hesaplanırken, kamuda yönetici olarak görev yapan kişilerin sürekli maruz kaldıkları stresli iş ortamları hesap edilip, yıpranma payından bir parmak daha içeriye alıp, kıvırmak gerekli diye düşünüyorum.

Bir gün de bir şey olmasın hayatımızda, kişiler net bir şekilde düşündüklerini söylesin misal, hırsına yenik düştüğün oyunlara gebe olmasa stratejiler, bu kadar mı zor ulan, beşeri ilişkilerin makul olanı yüzüne konuşma da, arkasından ne dersen de...

Neyse İlknur um geldi şimdi mantarlardan, kurtlardan, gereksiz insan diyaloglarından, bahçeden, evin penceresinden, şanslı çocukluğumuzdan bahsettik... Her şeyin yanında, hayatın sana hiç aldırış etmeden ilerlemesine uyuzum.

2010-11-29T23:09:00.000+02:00

Hiç gereği olmayan tuhaflıklar silsilesine kapılmıştım ki, nezman gereği olan şeyler oluyordu bunun cevabını hiç verememiştim. Üç beş heyecan duyduğum şey dışında, tuahf olaylara gebe kalınacak günler de kapı ardındaydı... Hindi Zahra dinlemeyi seviyorum.

İnsanların tuhaf cazibeleri vardır, tuhaftır işte, anlatamadığın lakin gizeminden kurtulamadığın pek çok sıralı his bütünllüğünü salık verirsin bünyeye, ardından; ve saireler, hormonlar, hepsi üşüşür bir yerlerine, nasıl bir saldırı altında kaldığını bilemeden, yaşadığın bu tek kişilik istiladan, hatta kendi kendine kaldığın bu istiladan sağ çıkmayı başarırsın her seferinde... Bu tarz olaylara sürekli kendimi maruz bıraktığımdan ötürüdür ki, her delik açtığımda ruhumdan biri kaçar, yakalamak için hiç uğraşmam. sonra kendi güzelliğimle salınırım mahalle aralarında, kimselere görünmem. Hiç rüzgar esmeyen yerlere gitmek isteyişimin tek nedeni saçımın bozulmaması, ellerimle lüleler yapıyorum, bozulunca, üzülüyorum, sonra üzüntüm her seferinde geçiyor. Her seferinde geçebilen şeyler neden yaşıyor ki insan diyorum, insan değilsin kızım sen diyorum. Saçlarımı bükerek topluyorum, uçları lüleli, uçuşgan yapraklar gibi, bir de yapraklar düşmesin diye, rüzgar esmeyen yerlere gitmek istiyorum. Yapraklar dallarında güzel, fotoğraflar hep yapraklı ağaçlar barındırmalı sanki, bir de bilemediğim pek çok şeyi, içimde bir şeyler var ne olduğunu bilmiyorum, tek bildiğim ise ne istemediğim.

Kimi insanlar var sinirlerimizi bozsunlar diye, kimi insanlar var dünya güzelleşsin diye, rüzgarlar hep saçlarımız uçuşsun diye, uçuşurken aşık olabileceğin adama daha ne kadar aptal görünebilirim ki, bir gün aşık olduğum adam bütün aptallıklarıma ve uçuşan bütün saçlarıma şahitlik edecek...

Bazen yaşadığımız günler hep birbirinin aynı gibi ya uyusak o zamnalar hep, yaşanmış sayılsa, biz rüyalar görsek, hiç yok sayılmamışız gibi... Evet günlerdir çok uyuyorum, uyuyamayınca sayıklıyorum, saçmalıyorum sayıklarken, sayıklarken saçmalıyor buluyorum kendimi, sonra oturup dertleşiyoruz, öbür rüyaya kadar...

İçimde bir his var, şimdilik sadece içimde bir yerlerde aynı his onun da içerisinde bir yerlerde çıkardığımızda, hazırız demektir.

2010-11-11T10:27:00.000+02:00

Pek çok şeye karşı tepkisiz tavrımı korumayı kendime borç biliyorum, kızarak varılmıyor bir yerlere hem ne olacak ki pek çok şey senin için doğruysa bile pek çok kişinin bundan haberi bile yok yahut çok yanlış, ne kadar çok fikri olan insan var, ve hepsinin derdi kendi fikrini bir diğerine yutturmaya çalışmak...

Aklımda inan hiçbir şey yok blog, saçımı boyamam gerektiği dışında, bayramda hiçbir şey yapmak istemememin dışında, işaret parmağımda ki ojenin yarısının yenmiş olması dışında, ön kayıtı yaptırmış olmamın dışında, sabah poğaçasını aklımdan ve midemden çıkarmam gerektiği dışında, özlediklerimle aramda şehirler hatta denizler olması dışında, buradan her geçen gün daha da sıkılmış olmamın bende yarattığı yorgunluk dışında, bünyeme iyi gelecek şeylerin kilo aldırıyor olması dışında, ve saireler ve saireler, böyle şeyler.

Jehan Barbur un ilk albümünde sevmediğim parça yok gibiydi, ikinci albümünde öyle olmadı yahu yine çok iyi şarkılar var lakin bazılarından hoşlaşmadım,

Göksum ayın on beşinde burada, şimdilerde ruhu teselli edici şeyler arasına bir numaradan giriş yapıyor, ikinci üniversite ön kaydımı fotoğrafçılık ve kameramanlık olarak yaptırmış olmak ise ikinci sırada yerini almakta, iş ve şehir değişikliğini düşünmek ise üçüncü sırada yerini bulmakta...

Bu arada Dünyayı Kurtaran Kadınlar olarak yeni bir bilog açıyoruz, inan faydalı şeylere ulaşmanın en kolay yolu bu kostüm giymeyen kadınların bilogundan geçebilir olabilecek, önce adet dönemimizi ele aldık bayanlar, son üç ayımı cennete gibi geçirdiğimden şiddetle tavsiye edebileceğim bu küçük menstrüasyon kapları çok kullanışlı, çok faydalı, sağlıklı, tüket at mantığının dışında, uzunca zamanlar kullanabileceğiniz türden güzellikler sunmakta bizlere... Yurt dışından getirmek konusunda zorluk çekebilecek olan pek çok arkadaş için biz bunu yapabiliriz diyoruz. Gerçi bugünlerde sürekli İlknur um ilgilendiğinden, ben pasif katılımcı gibiyim, buradan da kendisini sarmalar, toparlar, ısırır, sevgi yumağı yaparım kendisini, Dünyayı Kurtaran Kadınlar haklı beyler...Blog için link vereceğim lakin bu konuda ulaşmak isteyen, bilgi almak isteye mail de atabilir, ulaşabilir de, hani bir kaç bişi yazmaları yeterli olacaktır. Sevgiler canlar...

2010-11-04T17:18:00.000+02:00

ne istediğini bilemeyen insan evladından bozma, yavru ceylan gibiyim canlar. İçimde değişim rüzgarlarının kum savruluşu, yahut aynı yere vuran bez brandanın acımasız, kavruk yalnızlığı ciğerimi dağlarken, içimi bu kadar çok kurutan şeyin ne olduğu konusunda hiçbir veriye sahip olmayışımız, geçmiş birikintilerin zorlaması diyerek, konuyu nihayetine kavuşturmak üzereyiz...

Aklım karman, çorman; diğer yerlerim nasıl bilecek durumda değilim, ulan ne istiyorum ki ben diye zorluyorum sürekli kendimi, cidden elle tutulur, gözle görülür istekleri olan bir bünye olamadım hiç, sorsan şimdi, trapezci olmak, uçabilmek, yağmurda ıslanmak gibi şeylerden bahsedebilirim de, bunlar hayatın içinde ki somutsal kavram yalnızlığımı çözemiyor. Hani çözümsel yalnızlık testlerinde son on yılın çıkmış tüm soruları ve cevapları hafızamda dahi olsa, karşıma elle tutulur bir adam çıktığında, ne yapacağımı bilememenin vermiş olduğu tuhaf tepkilerime bir kaç yeni şey ekliyorum.

Göksu yu arıyorum, terk i diyar etmemi sağlayacak veri girişlerini gözden geçiriyoruz, pek çok şeye çözüm bulan bünyem, bağlanabileceği adama tosladığında, perte çıkmış gibi davranıyor ve dosya hiç açılmadan, kapanıyor. Sanki korkuyorum, evet korkuyorum da, ecele faydası dokunacak şeylerden değil bu korkular.

Arabadan yıldızları izlemek güzel de, her zaman aynı manzarayı sunmuyor hayat bize, tek kişilik sorunlara, tek kişilik çözümler bulmuşuz ya, çoğul düşünemiyorum şimdilerde, hissettiklerim ise uykumu kaçırıyor...

2010-10-29T17:11:00.002+03:00

nedir canını sıkan?

yaşadığın şeyi anlamlandıramamanın yanında, hep arayacak birilerini buluyor olman, can simitleri etrafa saçılmış, sen ise; en yalnız, mutsuz anında sığınacak birilerini buluyorsun, bu bütün cinsler için geçerli belki de lakin çok sıkıldım bundan, aradığım, istediğim şeyin ne olduğunu bilememek ne ile ilintilidir ki... Pek çok çabayı bir ötekine yüklemek, hep diğerinden bir hareket, tavır, davranış beklemek, ne kadar gerçekçi...

İnsanın her zaman istediği olmaz da, beklemek istemiyorsa bu savruluşlar bu kadar acıtmalı mı... bu kadar yıpratmalı mı, neden sakince bekleyemiyorum ki, nedir derdim bilemiyorum. Sanırım önce bunu çözmeli.

2010-10-26T17:40:00.000+03:00

nasıl yağmur yağıyor, içime içime ıslanıyorum sanki. Tuhafım, tuhaftan da öteyim, kafam karman, çorman esasen bu kadar karışmış olmasına da gerek yok zaten de, kafamı kurcalıyor işte... Soğuyorum, toparlayamıyorum, düşünmemeye çalışıyorum, elimde değil.

üşengeç zamanlar yine, yeni teknoloji harikalarım var, uzun zamandır ötelediklerimi temin ettim, aklımda hep bir yeni dslr, nasıl sonlanacak ki bu? bitmiyor ki tüketme ihtiyacı ve yeniden yaratılıyor, uf. ne sıkıcı bilog. fotoğrafın içinde akciğer kanseri riski taşıyan bebeler var, çok hoşlaşıyorum lan lendilerinden, sigaraya başlayasım, Tenebaums ailesinde ki G.Patrow abla gibi olmak istiyorum. negzel filmdi lan, canım çekti bak.

Bu havada J.S. Bach dinlemek gibisi yok, feci uyku getiriyor, hücrelerde bir gevşeme, gerisin geri gelirken, gidenleri düşünmek yahut giderken kendimi düşünmek kadar keyiflisi yok. Şu da olsa, bu da olsaydı demediğim bir gün yok sanırım bu geçebilen bir şey değil benim bünyem için, sürekli toplamaya çalışılan kıçın yanında, sürekli yapılan parasal aktiviteler de cabası, bakalım bunun da bir sonu olmalı değil mi?

Seni olduğun gibi seviyordum ama nesin anlayamamış gibiyim, e olduğuncaya kadar seviyorum, oraya kadar bir zaman verisi girmek gerekliymiş, o da olmuyor ne yapmak gerekiyor bilemiyorum, kafamın seninle olna kısmı karman, çorman oldu...

Banu G.Kore ye ne bok yemeye gidecek diye düşünürken, benim de canım gitmek istedi, sonra yavrulaması gerektiği kanaatinde birleşip, kırmızı hudutsal hayatlarımıza devam edeceğimiz gerçeği yüzümüze akşam güneşi gibi vurmaya başladığında, ben çoktan başka hayallere yelken açmıştım. Şu 2011 yılında heyecanla ve merala beklediğim şeyler yok değil, göreceğiz cicim.

Babam arabamın aynasına ördekten bozma, rakundan kaçma bir şey asıvermiş, bu ne ki derken elimi uzatmamla tek ayakcağızının elimde kalması bir oluverdi, sonra diğer ayağını ben koparmak zorunda kaldım, derken kolları da yakışmadı, şimdi sadece kafa olarak, aynada asılı duruyor, hani o kadar çirkin ki, babamın hassaslığının yanında bunun sözü bile edilemez, civcivcağız kan kaybedene kadar, orada asılı kalacaki gagası bile çok kötü ya.

Kosinski okuyunuz, okutturunuz, ihmal etmeyelim.

2010-10-24T02:33:00.000+03:00

uydurukçuluğum üzerimde, titrek bir geceydi, hani istekleri olur ya insanın; hani bir diğerine söylemek istemezsin çoğu zaman, bu hak görmemektir ziyadesiyle yahut hep kötünün karşılayacağını bildiğin kapı ardı yalnızlıklara örnek de oluşturabilir, henüz bilmiyoruz, bilmek istemiyoruz, hemen vazgeçiyoruz, "öyle bir sen ol ki, dedim; sensiz kaldığımda, piç gibi hissedeyim kendimi" neresinden ne anladı anlayamasam da, anladığı kadarıyla yaşattığını biliyorum beni hücrelerinde, çünkü benim içimde ki varlığı da benim anlamlandırdığım yerde bulduğu hayat kadar. Olabildiğince seviyoruz herkesi, dahasını istemeden, sızlanmadan, usulca...

Sonra istedim ki;

vapura binelim, martıları sayalım gözlerimiz kapalı, ben sayar gibi yapayım,

sen beni izle, ben martıları,

sen bana sarıl, ben gülümsemene,

sen gülümse, ben düşeyim dudaklarının arasından,

nefes alalım, hiç bitmeyelim

sen telaşsız hallerine beni ekle, ben sana sarılayım,

doymayayım

daha da acıkayım...

aşk kokuyorum, tek kişilik yalnızlıklarıma denk, rengarenk.

Bilemediğimiz dönemlerdeyiz, bekleriz.

2010-10-18T23:34:00.000+03:00

Günler geçerken, günlerle beraber ne bok yediğimi bilememiş gibiydim, hani böyle anlatsan, anlatılamayacak, yaşasan da, anlatabilmeyi beceremediğin pek çok şeyin üst üste geldiği tuhafsallıklar üçlemesi.

Sondan başlıyorum, sabah beşe doğru indim boktan coğrafyaya, öncesi Göksu mun yanında, kuzu sarması, iç burukluğundan şüphesiz sessiz sevinç çığlıklarıyla geçti, nasıl güzeldi ki o sıra her şey, hani kardeşimin birini o kente gömdüğümden olsa gerek bu yabancılığım lakin kentlere bu kadar sorumluluk yüklememek gerek. Bu huyumuzdan vaz geçmek gerek, gece yolculuklarını sevmek gerek, ondan öncesi feodalitenin birliktelik kutlamalarına denk gelmesiydi, çok eğlendim, özlemişim, ondan öncesini tanımlayacak kelimeleri bulmak zor burasını baştan alsam;

Trübülansa girmiş gibiydi ruhum, taksi rıhtıma yanaşıyor, ürküyorum, korkuyorum, sayıklıyorum, ne yapıyorum, bilemiyorum, dirayet göstermekten öte, içim başka, dışım başka şeyler yaşayıp, bir yerlerde buluşmayı düşünürken, onun içten gülen sıcacık gülümsemesinde buluşacağımızı hiç düşünmemiştik, negzel sarılıp öptü ulan, iskele de öyle düşünmüştür, ardımızdan baktığını gördüm çünkü, elimi tutuyor, sırt çantamın askısı düşüyor, askımı kaldırıyor, bana bakıyor, soluk alıyor, sonra ellerimi sıkıyor, telaş içinde adımlarımız, belki de açız onu da bilmiyoruz, neyse ki bildiğimiz şeyler yaşıyoruz, meraklanıyoruz, yabancı değil gibiyiz, kaç mevsim geçti orada bilemedim, ılıman iklimlere sahip rüzgarlar üzerimizden yıldızlarla geçiyor, Doluca da buruk değil hani, lıkır lıkır, bir yudum daha, beklediğim onca şeye denk gelen güzel zamanlar, sonrası güzellikler, baharlar, çiçekler, musukiler, meraklı bakışlar, sessiz konuşmalar, azcık susmalar, yüzümde soluğun...

anlatmayı başarabileceğim türden şeyler değil o yüzden gereksiz bir çaba içerisinde olmak da değil niyetim; sadece üşüme diye kapamıyorum gözlerimi...

Hindi Zahra da iyi ki varmış yahu...

Şimdi bildiğin aynı sıradan kasaba, çokça ıslak sadece, sana tuhaf gelen insan çabaları, onlara tuhaf gelen bir boş vermişlik, rivayetlere karışmış hikayeler, sürekli insan olaylarına eşlik eden meraklı bakışlar, nasıl yorucu ulan... değiştirmek için tüm çabam yastığımın kenarında, bekliyorum uygun zamanı...

Göksu mu özledim, çok özledim gene, burnumun direğinde sarsılmaz bir sızı, flamalar çekmişiz üzerine, gerisi mühim değil gibi artık...

2010-10-07T17:05:00.000+03:00

günlerdir dört gözle beklediğim iştahımın nihayetinde gelmesi ve yerini yağ hücrelerine bırakmadan, bünyemizden defolup, gitmesini, önemle rica ediyor, saygılarla arzlıyoruz.

Göksu mun tahammülü kalmadı, az daha sabır diyecek yüzüm kalmadı, bakalım kalanlarla nereye kadar idare edebileceğiz.

Dört güne yaklaşık dünya zamanıyla neredeyse kamyon çarpmasına denk bir şeyler yaşıyorum, anlatamıyorum lakin konuşmayı unutacak kadar, yanında anlamını yitirecek pek çok şey kadar, içime çekmek istediğim soluğu kadar gerçek...

2010-09-28T12:03:00.000+03:00

aklımın bir köşesi yapılacaklar listesi,

diğeri endişeler durağı

ötekisi tatminsiz istekler yumağı

beriki vazgeçmenin dayanılmaz tutkusu

şurada ki ise ne istediğini bilmeyen asua nın ta kendisi.

Ayrıştıramadığım şeyler olduğunu biliyorum, otomatiğe alınıp, yaşamak en kolayı belki de, düşünmeden farkına varmadan, sırasıyla uyanırsın, bir şeyler atıştırıp, işe koyulursun, ekranın karşısında geçen mesaine, pek çok gereksiz insan diyalogları eklenir, sonra sırasıyla şu da olsa, bu da olsa, derken tuhaf bir mutsuzluk, mesai bitiminin yüzde yansıttığı pembelik, bir şeyler mi yapsam çabası, vazgeçip eve dönüş yolları, bir şeyler oku, film izle, olmadı aynı noktaya bak saatlerce, derken uyku molası.

Arada bir yerde durup da ne oluyoruz ulan dediğinde hücrelerini kemiren o şey işlemeye başlıyor, işte bundan sonrası çaresizliğinle yüzleşip, hafif sıyrıklarla atlatmaya çalıştığın hayat tuhafsallığı....

kolay gelsin.

2010-09-26T20:59:00.001+03:00

o kadar açtım ki, neyse ki geçti

kediler benden daha açtı sanırım, Nouvelle Vague dinlemek sahil esintisi değil mi sence de bilog, güneş yağı kokmayan mevsimlerden bahsediyoruz cicim.O kadar rasyonelim ki, Göksu hastalanınca yemişim rasyonalizmi dedim, nerdeyse her gün hüngür sümük ardından salyalar, öbek öbek. neyse ki geçiyor sanırım, atlatıyor, iyileşiyor, düzeliyor küçük böceğim.

hiçbir şey yapmak istemediğim dönemlerin çiçeği burnunda hallerini sergilemekteyim, iş çıkışlarını sever, ev yollarını gözler, sonrası yere paralel mallıkta geçer gider.

Kürşat ı özledim sanırım, sakinliğini seviyorum, beni izlemesini de seviyorum, meraklı bakışlarını da olabilir, kurcalayıcı hallerini de, sonra kabullenişi var, öyle kabullenebiliyor, ne hoş bir özellik yahu, özledim işte...

Sabırsazlandığım şeyler olmuyor değil lakin her insan kendini bir süreliğine boş bırakmalı, evet bırakabilmeli yani, böyle bir hakkı hep içimizde saklıyoruz esasen, boş bırakmak istiyorum hatta boş bırakılmak, cevap anahtarında soru olmama gerek yok, sadece hayatta boş bırakılmak istiyorum.

Endişeli bekelyişlerin yerini, pırıldayan güneşin ılık dokunuşları alıyor; çok sevdiğinizin iyi haberlerini çok yakında "turp gibi" deyimini pekiştirerek kullanılmış olarak alacaksınız; pek çok yollarınız var, hepsine gitmeye kalkışsanız paranız yetmeyebilir lakin boss dan istediğiniz zam girişiminizin dördüncüsü başarıyla sonuçlanabilir ama yıldızlar puslu biraz buraya sonra bakalım, fotoğraflarını o kadar çok satılacak ki bu salak işe ne ihtiyacım var canım deyip, güzel kadrajlarda hep birlikte günlere merhaba diyeceksiniz, biraz göze gelmiş olsanız da, gözden düşmediğinize duacı zamanlarınızı hatırlayınız, evet ben de resim yapabilmek istiyorum da olmayınca olmuyor asua, neyse bu hafta sizi güzel süprizler beklerken, bekletmemeniz gereken de pek çok şey eşiğinizde, kısa kısa yollara haftada dört kere gidip, gelecek, bol bol bereketleneceksiniz di mi zodyak ha ne dersin? istesen olur be....

tüm sevdiklerim, şimdilerde yerinizde sağ salim durun, aman daha birini atlatamadım, gözünüzü ısırırım.

2010-09-24T11:10:00.000+03:00

*
bilemedim

günlerdir ne yazacağımı bilemiyorum, Göksum çok hasta, günlerdir yoğun bakımda, nasıl oldu, ne oldu anlayamadık, çok üzgünüm, o kadar üzgünüm ki, o kadar, hani şimdi boğazımda ayva lokması var gibi, iyi olduğunda geçecek biliyorum. İyi ol.

evet

bıraktığın yerdeyim

seni bekliyorum.

2010-09-15T11:02:00.001+03:00

günlerdir nasıl uyuduğum, nasıl uyandığım hakkında en ufak bir fikrim yok... Uykunun üzerime çullanmasıyla, saatin sesini duymam bir oluyor. Geçen zaman o kadar kısa ki, aman yerebbi diyerek hazırlanıp, iş yollarına koyuluyorum. Ne dramatik oysa...

Eşek zıpamın keyfinin yerinde olması beni de keyiflendiriyor. Onun harici, eğik gelen güneş ışınlarının gölgede üşütmesi, başka ne sorun olabilir ki...

Yazmak istediğim neler var bilemiyorum, sanki ilk defa işe başlıyormuşum gibi bir ürkekliğim var işe karşı, bu heyecanımı yıllardır saklıyor olmam da takdir edilesi diy mi? Şu salak hurda raporu için gerekli envanter ve dökümleri hazırlayamadım, nasıl bir üşengeçlik, bunun için ilçeye gitmek, evrak bürokrasisi ile haşırlaşıp, neşirleşmek offf düşüncesi bile ziyanlık...

Çok uyanık insanlar var, hiç uyumasınlar zaten, biz de çok gülüyoruz kendilerine... hahah

Bu zamanlara denk gelen hiç bir plan, program yok, aklımda bazı şeyler var onları başarmak niyetindeyim gerisi mühimmiyatı içine kaçmış el bombası gibi, artık nerede patlarsa, bakacağız çaresine...

Kürşat konusu ise müthişliğini ve esrarengizliğini korumakta, kafamız susabilirse kendisiyle daha iyi anlaşabileceğimizi biliyor gibiyim, gibi gibi gibiyim ....

bir alıntı ilen satrılarıma son verirken, aklımda ki tüm şeylerden bahsettim mi, bilemedim... neyse

"bildigimiz gibi, dünyanin en gelismis bilgisayarinin beyni, bir karincanin beyni kadar bile sofistike degildir. burada karinca yerine akrabalarimizin bir çogunu da örnek verebiliriz; ama neyse zaten onlara da aile dügünleri ve bazi özel durumlar disinda katlanmak zorunda degiliz."

2010-09-11T17:40:00.000+03:00

*

tuhaf bir hüzün bastı beni
hüzünbazlaştım, saflaştım, salaklaştım

puf
ben de bilemedim
bakalım ne olacak

.

2010-09-08T01:12:00.000+03:00

keyfim yerinde, ayağım sıcak, sırtım pek, şimdi bisküvi yedim, çay içtim, daha ne olsun... hayat dediğin, bu tarz şeyler işte...

hayatım, içerisinde süper insanlar da barındırıyor ya, bu şa'ane bir şey; sonra cover parçaları seviyor olmamız daha da muhteşemus, dahasında Mıchael Jackson ile moon walker yapabilmiş bir ergenlik barındırmamız bünyemizde, tadından yenemeyecek gibi, hiç ölmeyecek gibi geliyordu, sanki bütün ergenler moon walker yapacak sonrasında mc hammer la tepinecek gibi geliyordu bana lakin yaşlanıyorum ya... Pörsınıl bir tavsiye Rachael Yamagata nın ardından Bath Orton dinlemeyeceksin, bir süre akmıyor o zaman, ben bu Kürşat a aşık oluyorum sanırım, ay bilemiyorum ki, üzerimde ki ekseriyetliği başka nedenlere bağlamak çok yersiz, yurtsuzmuş gibi duruyor, umarım o da bu bilogu okumuyordur, hayatımın aşklarını bu biloga gömmüş olmaktan kıvanç duyuyor değilim lakin tuhaf bir çaba sergilemeleri de, üstün başarı madalyasına yahut altın koza ya adaylığına, bitiremeyeceği ben bu cümleyi, aklıma başka bir sıralamalı cümle daha gelirse, soluğu nerede alacağım, bilemiyorum.

Neyse işte...

küçük bir ilgi budalası olduğumu kendisine söylemiştim lakin o da hiç zaman kaybetmeyip, beni küçük bir ilgi ahmağına çevirdi, gayet mutlluyum, seviyorum bu bünyede ki anlatılamaz, yaşanır mutluluğunu...

Zaman ne çabuk geçiyor, burada küfretmek serbest girişimciliğinizi arttırır. Hani yetişmek istediğim ne var bilemiyorum da, bu kadar hızlı olması çok can sıkıcı değil mi ya?

Yalçın, Gökçen yarın gece çıkacakları yola, bu gece çıkacaklarını söylediler, ailecek mutluyuz ve bekliyoruz, özlemiştik, hem de nasıl...

Şu Pazar günü gelsin de, bitsin artık referandım istiyorum, bu yetmez lakin evetçilerin mallığını anlayamıyorum, anlamak istediğim de bir şey yok ama o kadar saçma ki, yasa yapıcı niteliği ve potansiyeli olan insanlar için bir şeyler düşünmek gerekiyor, insan neden bu kadar yönetilme arzusunda, başında çobanı olmadan hareket edebilecek iradeden yoksun ne ahmakca... Doğanın herkese adil davranıyor olmasını, ona farklı, buna farklı davranmıyor olmasını kıskanmıyor muyuz ya... öf sinirleniyorum

Arifim öperim çok...

2010-09-05T23:46:00.000+03:00

hımm çok fazla şey oldu sanırım bu aralarda,

ilknur evlendi

gökçe ile tanıştım

dahadır hayatımda olan biri, farklı bir şekilde hayatıma girdi...

Betülüm geldi, ne de güzel oldu, hani anlatsam kendisine anlamaz ki, o kadar güzel işte, onun dediği gibi "güzel"

Göksu gerizekalısı gitti, uyuz salak

onun ardından odamı toplamak zorunda kaldım, o bilir neden odamı topladığımı baştan aşağıya, 3podum bıraktığın yerde, yeşil hırkan kirlilerin arasında, ve pek çok şey.... uyuz oluyorum gidiyor olmana ve daha bir çok şeye...

Kürşat ile çok bir güzel her şey, kaç yıldır hayatımda olduğunu bile kestirmek zor, hep bir eşikte duruyor gibiydi, şimdilerdeyse yeri çok farklı, çok huzurlu ve dingin, esasen ilgi budalasıyım ve esasen benimle cidden çok ilgileniyor lakin insan işte hep dahasında, hahah. ne tuhaf bir sefillik. Bu arada eski kızıllığıma dönmüş bulunmaktayım, bilmiyorum sanki özüm yerine gelmiş gibi, tuhaf bir huzur var kafamın üzerinde... Bu yaz çok mal geçti be ünlem, cidden çok maldık göksum ile, bilemiyorum tuhaf bir kaza yaptım, hiç olmaması gereken bir yerde aniden oluşuveren ve tepetaklak eden... Şimdilerde hiç aklıma gelmiyor lakin iki gün atlamadım, arabadan çıakrken tek dediğim ama negzel tatil yapıyorduk biz, daha çok fotoğraf çekecektik oldu... Sonrası bürokrasi çılgınlığı, kaskosu, çekicisi,jandarması, konaklaması, eve dönüş ziyanlığı ve bitmeyen hurda raporu... neyse diyoruz işte, ucundan atlattabildiğim bir şey daha... Şimdilerde hiç düşünmüyorum, bazen çok rasyonelim esasen genelde çok rasyonelim bu biloglarımda tutuyor mallığım...

sırf o gün göksu gidecek diye, nasıl huysuzluklar ettim, nasıl şımardım, nasıl bir çaresizdim, nasıl, nasıl...

oralarda hiç üzülme olur mu, ben zamanında hepimize yetecek kadar üzülmüştüm, ona saysın bunu da hayat. hı? olmaz mı?

...

2010-08-23T10:39:00.000+03:00

çok erken kalktım, sabah sporu, sabah duşu, sabah makyajı, sabah kıyafeti, sabah işi, sabah sabah derken, şimdi işteyim hüf,

g mail bize yakında acırsa mail sayfası içinde bir chat dosyası açabilir, ilknurlan artık talklaşamıyoruz ve çok çaresiz, ezik, ve kamu çalışanıyız ühü...

Şu mavi ışığı dayadığında denizin içinde gelin gibi süzülen saçaklı deniz anaları çok ürkütücü olmalarının yanında, çok mucizevişgen gibi değiller mi sence de bilog? İyiki denizin içinde yaşıyorlar, bizlerde karada, karada korktuğumuz böcekler, bu sulu yaratıklara göre daha hümanistler ve bizden kaçabiliyorlar, bir de üzerilerine bastın mı börçk edebiliyorlar, bu deniz canlılarında ki tek mantık senden küçük ise yiyebilirsin ama bizden küçük deniz canlılarını biz denizde yemiyoruz ki, çiğ çiğ nasıl yiyelim, mangal yak, bağırsaklarını deş, sos hazırla, çok işleri var, ama onlar bizi balık adam kıyafetlerimizle ham yapabiliyorlar, karada olmak ne müthiş, keyfini çıkarıyoruz zaten.

Havalar daha da ısınırsa Türkiye'ye de siesta gelir mi?

2010-08-21T19:41:00.001+03:00

Günlerdir yazasım yok, günlerdir hiçbir şeyim yok esasen, dün bütün gün uyudum, uyandım, yuvarlandım, tekrar uyudum, uyanınca uykum kaçtı, ne yapacağımı bilemedim, ayran içtim, uykum geldi, ohh. Perşembe akşamı çok keyifliydi, belki de hiç beklemediğimden, belki de hiçbir şey beklemediğimden de, daha bir güzel oluyor, beklentisizlik güzel bişi... Kocaman şişenin çoğunu ben içtim, çok konuştum lakin o daha çok konuşabiliyor sanırım, aklımda kalan kısmıyla Etrüksler den bahsettik, Rüzgar Güllerinin yüzde otuz veriminden, adam mühendis olunca sadece elde edebileceği verimle yetiniyor olması muhtemel bir şey değil mi? Oda tavanlarının yıldızlı olması gerektiğinden ben bahsettim, mırr mırrr, maovvv geçti günümüz, çokzeldi işte....

Bugün Edremit e uğradık, gelin teli, gelin kurdelası, gelin sandaleti, gelin saçı, gelinliklerle ilgilendik, Cumartesi günü nikah için pek çok şey konuştuk, salata yedik ve daha pek çok şey....

Ne kadar çok yarım kalan kitabım var, ne kadar çok dinlemek istediğim müzik, izlemek istediğim film var, Woody Allien ın filmini üç gündür izleyeceğim lakin elim gidiyorsa, aklım gitmiyor; aklım gidiyorsa, elim hep başka yerlerde, ben başka, sen başka gibi bir durum var her yerde...

Yaban mersinini seviyoruz lakin mavi olanlarından istiyoruz...

Aklımda hep bir siluet, ters ışığa yakalanmış, görünmüyor ama hep orada, nasıl kurtulacağım ki, sevmiyorum bu hallerimi ama

negzel geldin hayatıma, çok sevindik...

Hani uzun zamandır yanı başımda gibi, o kadar tanıdık ki, çok konuşmaya gerek olmayan şeyler gibi, en güzeli yani. Şimdi banu,nazan,cemal,orhan mangal yakacaklar, demlenecekler,Göksu Ferhat ile buluşacak, İlknur um desen evde Tom ile, ben az sonra suratımda tuhaf bir gülümseme sanki uçacak gibi heyecanlıyım...

Bu akşam film izleyeceğim, kahve içeceğim, dondurma yiyeceğim, yarın sabah khvaltı etmeye bir ovaya gideceğiz, daha ne olsun ki?

Bilemiyoruz.

Cidden çok iyiydi, çok konuşması bile batmıyor sanki, nebleyim hiç bu kadar keyif alacağımı düşünmemiştim sanırım...

2010-08-12T13:52:00.000+03:00

hüf,

filmleri silmeliyim, analog makineyi unutmamalıyım, empüç yenilenmesi, yolcıluk track list hazırlanması, pillerin şarjı, telefonların şarjı, terlik, woddy allen ları unutmamalıyım, filtreler, bilisayar, uçuşan elbiseler, pamuklu diğer şeyler, hafif pek çok şey, yol haritası, ev mamülü atıştırmalık, meyve, kalan mariaçhiler, şarap, soğutucu kova, plajhavlusu, 50 faktör güneş zımbırtısı, yansıtıcı olarak kullanacağımız alüminyum folyo üçlemelerim, ama önce boss u aramalıyım, pıh. daha neler vardı ki höf, işlerin organizasyon kısmı, dikkat edilmesi gereken kurallar bütünü, ve diğer pek çok gereksiz şey...

Bu kaçış bana çok iyi gelecek, çok heyecanlıyım, babam arabamı bakıma götürdü, çok endişeleniyorlar lakin ne kadar sıkıntılı olduğumu bildiklerinden ses etmiyorlar, dün baya bir canım sıkkındı, hayır birileride boğazımı sıkıyor gibi bir tuhaflık var, pek çok rutin iş yapıyorum lakin o iki el hep boğazımda, yani bu yıldızlar mıkarıştırıyor ortalığı anlam veremiyorum, bu sebepsiz gerinlikler, bir özlemler, bir buhranlar, Göksu benden daha beter, İlknur desen çok daha feci, annem desen nasıl alıngan, delireceğim, ben ise öff... hepsinin geçeceği bir yolculuk bekliyor beni, geleneksel ramazan şenliklerine dönüştüreceğimiz bu güzide zamanlar için sana şükür,hamd,amin, daha pek çok bişi... neyse işte

olamadığım biri olmaya çalıştığımdan, şu hayata adapte olma çabalarımın yersiz ve sefilliğinden, istediğim adamı kırdığımdan, ve daha pek çok şeylerden ötürü mola hakkımı kullanmak istiyorum yahut beni bir soğutucuya koysunlar bahara görüşürüz, negzel olmaz mıydı? Bu arada bazı fotoğraflarını ilk defa görüyorum gibi, uzun pozlama bir iskele fotoğrafına aşık oldum, sonrasında başladı arızalarım, onun sb si de mütyiş olurmuş yannız kum kısmısını azcık croplamak ve kadrajdan çıkarmak gerek, yoksa mütyiş bişi olmuş, öperim gözlerinden....

özleyeceğim seni, gittiğim yerlere seni de götüreceğim ama sensiz....

Çok heyecan yaptım ya....

O salak Küçükkuyu rampalaından çıkmak istemiyorum Assos yolundan gitmeye, oradan Gülpınar a geçmeye, oradan da Geyikli İskelesi ver elini rüzgarın efendileri.....

...

2010-08-11T11:02:00.000+03:00

sabah çokzel uyanmıştım esasen lakin şimdi tutuk gibiyim, biri bir ucumdan tutup, çekiştiriyor ben de rutine bağlanmış işleri halletmeye çalışıyor gibi, böyle aidiyet kavramı ruhumla, bedenimden muaf bir hayat sürüyormuş, sürdürüyormuş, sürdürülebilirmiş gibi.

Saçlarımı kestirmiştim, şimdilerde kendimi paçalı tavuklar gibi hissediyorum, öf. Dün İlknurun panel yürütücülüğü görevi vardı, ulan insan dediğin bir başarılar diler değil mi? Yok ben illa mallar imparatorluğunda kralın yapmış olduğu mallıklardan bahsedeceğim. Bu mevsimde çekilmeyen ne varsa bir de üzerine ramazanı eklemeliyiz...

Sabahın köründe yola çıksak saat 11 vapuruna yetişmeden önce Geyikli civarlarında güzel fotoğraflar çeksek, sonra ver elini ada rüzgarı, rüzgarın gülleri, heyecan yaptım, sonrasında Kilitbahir den geçip, sahil yolundan Saros a uzansak, o da elimizi tutar mı ki? Bozcaada da pek çok şarap içmek istiyorum. Yol güzergahı hemen hemen hazır gibi de konaklamayı doğaçlamaya bırakalım diyorum yoksa yetişmek bir yerlere çok sıkıntı oluyor.

Esasen eski Edirne yolundan gitmek istiyor gönlüm lakin çok uzak şimdilerde, bakalım.

2010-08-10T10:35:00.000+03:00

akşam cihazı duvara yansıttığımız gibi inception izlemeye başladık lakin değdi yahu bugün ekşide ki tüm entryleri keyifle okuyabilirim, bu sıcakta Nolan şaheseri izlemek pek keyifliymiş.... Joseph Gordon-Levitt namı diyar Arthur nasıl sülündü öyle, öf yine aşkım filan depreşti..

Sıcak olduğundan filmin başlarında bünyemize yerleşen mallıktan hemen kurtulmamız çok kolay oldu, birden bire dört duvar içindne çıkıp, hatta ulan ben durduruyorum filmi çok heyecanlandım, izleyemeyeceğim, sanırım gibi, tuhaf cümle geçişleriyle, süper sıcak bir akşam geçirdik lakin Nolan ellerinden öpüyorum şekerim, Caprio abimizin de son dönem başarılı oyunculuğunun, kız yüzünün ötesine geçiyor olması da kendisi için iyi bir durum oluşturmalı, Levitt ise oturt yanına böyle saatlerce sev filan... Aferin, tebrik ediyoruz, hani adam ne yaptığını biliyor ve kendinden eminse filme sondan başlamak ve senaryoya yansımış öz güveni hissetmek nasıl mütyiş, yine aferin.

Uyuyamadım sonra gece üç civarları kalktım, yasytığımın yönünü değiştirdim, kalktım ki çoktan sabah olmuş, sabahı izlemek nasıl güzel.

2010-08-09T13:32:00.000+03:00

Neden bu kadar sıcak ki, teyzemler yok, bizimkiler yok, kuzenlere ben göz kulak oluyorum, sabaha kadar ellerinde yastık, bir aşağı, bir yukarı dolandılar, en son klimaları, pervaneleri, muslukları, itfaiyeyi devreye soktuk da, anca uykuya geçiş yapabildiler, bütün akşam scrable oynadık, yok o kelime değildi, bu emir kipiydi, şunun simgesi o değil miydi, bütün köşeleri kaptın asua abla, ya bizi kandırıyor musun sen nidalarıyla scrable oyunumuz nihayetine kavuştu... Ben dayanamadım, erkenden yattım onlar devam etmişler sonra serin kuytu aralarken uyandım. Sabah geldik, kafaltı ettiler, onları denize uğurladım, boğulmadıkları sürece sorun yok, akşam yemeğine kadar dağıldık. Akşam ezanı dolaylarında toplanacağız. hehe çok keyifliler.

İşler çok tabi ki, insanları memnun etmek için elimizden geleni ardımıza koymadığımız zamanları yaşıyoruz, ayın on beşinde maaşı alır almaz, Bozcaada ardından, Saros Körfez turumuz var, bol bol fotoğraflı ve sarılı kadrajlar, bulutlu gökyüzleri umud ediyorum. Dikili taraflarına gidecektik de, oraya her zaman gidiyoruz zaten bir hafta sonu bile kaçabiliriz ama bu tarihlerde hafif Güney Trakya, hatta Erikli, Enez ne müthiş olmaz mıydı?

ay şa'ane hem de...

Pek çok haberler alıyorum, gelenler, gidenler, dün Elif diye arkadaşlarım geldi İzmir den, esasen çok keyifliydim lakin yanlarında bir arkadaş getirmişler hani konu o kadar bariz belli ki çok gerildim, belli ki vatandaş beni görmeye gelmiş hatta tanışmaya ama ben bu tarz şeylerde çok gerilirim ve çok kötüydü cidden de haha, yani Elif dedim hani bu tarz şeyleri nedne yaparsınız anlamam hani doğal aromalı olsun isterken herşey kimyasal katkılı o şekerlere dönüşüverecekmiş gibi oluyor, neyse pek iyi niyetli, hoş birisine benziyordu, giderken ben sizi görmeye gelsem yalnız sorun olur mu dedi? Yok dedim olmaz gelebilirsiniz istediğiniz zamanlarda, ardına baka baka gitti.. birinin ilgimi çekmesi böyle oluşmuyor bende, olmayınca, olamıyor işte... zaten bu aralar hiç bu tarz şeylere bulaşasım yok.

Bu sıcaklarda hiçbir şey yapılmıyor ki, ne kitap, ne film inception ın xvid i indiriyorum, tek heyecanım bu oldu, Damages i bile izleyemiyorum, oysa tadı damağımda kalmıştı, Eylül gelse, House yeni sezona başlasa, sonrasında okuma sırasını bekleyen kitaplarımın sayfaları bir bir açılsa, ah ahhh...

İlknur ile görüşemiyoruz, sistem g talkunla muhabbetleşmesine dahi izin vermiyor, pek bi feci, Buzz dan yahut maillden, kahrolasıca teknoloji, hıh.

Eniştem saat dört gibi ameliyattan çıkacak, sonucu merak ediyoruz, bakalım neler olacak. Ev nasıl dağıldı, hani bir gün çocuklar bende kaldı ama evin durumu içler acısı, bakalım... Sıcakta da ev işi pöf.

2010-08-08T14:01:00.000+03:00

bütün hissiyatımı aldırmak istiyorum, uzun zamandır böyle aşık olmadığımdan sanırım ne yapacağını bilemeyen hormonlarım, duygularım, aklım, düşüncelerim nasıl saçmaladı, hep birden saçmalamak ancak bu kadar başarılı olabilirdi, tebrik ediyoruz kendimizi, esasen dün gece ne ne bok yemeye çalıştığımı sefaletin merdivenlerinden düşerken, "hırpalama kendini" cümlesiyle idrak etmiş olsam dahi evet, neden bu kadar hırpalar ki insan kendisini, evet yanlış olan bir şeyler olmuş, karşımızda ki kişi kendince anlaması gerekeni anlamış, ben hala kendimi yırtarcasına hırpalıyordum, anlatmam gerek, yok hayır şöyle değil, yok böyle, ifade açısından hiç sorunu olmadığını düşünen ben, resmen ifade duvarına toslamış, sonrasındaysa ulan başka şeylerin de mi hiç önemi yoktu be demek istiyordum, madem o kadar yazdıklarım mühimdi peki ya diğerleri, size düzdüğüm methiyeler, duygu patlamaları, bilmem neler, zaten size karşı hislerim bu kadar yoğun olmasa bu kadar salaklaşmazdım ki, yok sanmıyorum salak olma hali bünyemde bu durumlardan sonra vuku bulmakta, bunların hepsini şöyle açıklayabiliyordum, sanırım çok fazlaca üzerine gittim, sadece yazacağın bir şeyin seni unutmam da faydası olsun istedim, içimde sana tutunmaya çalışanlar için "bak artık onu aramamızı istemiyor" diyerek haykırmak yahut da teselli arıyordum, bazı zaman insan neden böyle şeyler yapar hiç bilemez ya, işte öyle bir haldeydim, çokça da içmiş, kararımı, fikrimi, ruhumu kaçırmıştım.

Ama şimdi çok ıssız içim, olmadığın biri olmak karşısında cidden ağır ve anlatamamak kendini daha da ziyanlık, hep tuhafımdır lakin hep bu tuhaflığımı anlayabilecek yahut anlatabilecek birini istemişimdir ama hiç böyle birisine rastlayamamışımdır, kimsenin kimseyi olduğu gibi kabullenmediği dönemlerde yaşıyoruz, hani o gün geldiğinde o kadar kızgındım ki sana, şimdi sorsan kırgınlıklarımı sıralayamam bile sadece geldiğinde yetmişti her şeye ama sizin için hiçbir şey yeterli değil, o yüzden eğer ki okuyor iseniz sizden tüm içtenliğimle özrümü diliyorum ve lütfen bir daha burayı ziyaret etmeyin diye de rica ediyorum.

Gece hiç uyumadığımı düşünüyordum ki sabah yedide uyanabilmiş olmama şaşırdım, sonrasında küçük özetler, pişmanlıklar ve hayıflanmalarla geçen yarım saat ve sonrasında fotoğraf çektim, yaşasın uzun zamandır yapamadığım şeyi yapıyor olmam da halen daha hayatıma eski keyfiyle devam edeceğimin güzel göstergeleriydi, seni esasen o kadar çok seviyordum ki, yemek istemem refleksmiş gibi duruyordu.

Cidden çok ıssız kaldı içerim, ciğerim. aşk tutulmasıyla, akıl tutulmam aynı ana denk geliyor, bunu anlayabilmiş olmam da güzel bişi.

"Eğer aşkı kaybetme korkusundan kurtarılabilirsem, çok

azıyla bile yetinebileceğimi anlayacaksın."

unutmuş olduğum lakin bugün anımsadığım bir diğeri de

“Yaşam sorunu”na çözüm bulduğu kanısına varan birisinin...

yanıldığını anlaması için,

bir zamanlar ortalıkta bu “çözüm”ün olmadığını,

ama o dönemde de insanın yaşamayı başardığını hatırlaması yeterlidir...

açıkcası ne kendime ne de bir diğerine yetebilmiştim, oysa tek yanılgım hislerimin içimizde ki canavarlardan daha büyük olduğunu sanmamdı.

2010-08-06T11:27:00.001+03:00

*

uyuz evet ben uyuzum... kendi şahsına münhasır insanların alt yapısını hazırlayan en önemli etkenlerden birisi de budur...

her canım sıkıldığında
bir bilog açıyorum
saçlarım çok geliyor
şarap daha da buruklaşıyor
on kere telefona bakıyorum
bakmıyor gibi yapıp, yan gözle süzüyorum
telefon hep yan göz görüş seviyemde
haha ne salağım
tırnaklarımı yiyorum
çirkinliğimden dem vurup, kuğu olacağım günü bekliyorum
iş her zaman çok sıkıcı, canımla ilgisi olmayabilir
kaçmak istiyorum
fotoğraf çekemiyorum
ve sürekli yazıyorum
aklıma güzel olabilecek tek bir şey gelmiyor
ben bu halimi seviyor muyum?
ah bu musukiler olmasa ne yapardım ki...
musuki tüpü icat etmeliyim
bu kadar salaklaşmama ve alıklaşmama sonra oturup kahkahalarla gülüyoruz ya işte orasını sevmiyorum.
aşka aşığım ve yanılgımın bütün merkez noktasını bu oluşturuyor
kıçıma Elif Şafak ın doğum öncesi halleri kaçmış gibi
nasıl ziyanlık
bir de israflık
neyse ki
işte neyse ki diyebiliyoruz....

.

2010-08-04T11:13:00.001+03:00

Bir an önce yazın bitmesini, nemin geçmesini, tuzlu insan şakalarının son bulmasını, üstsüz insanların yolda yürümesini, çıplak ayaklarını fütursuzca sağa sola uzatmalarını, vs... bunların hepsinin geçmesini istiyorum, tek istemediğim çıplak çocukların denize girme telaşları, çimin üzerinde yuvarlanmaları ve kahkahaları, yaz mevsimi kocaman insanlarla geçmiyor bilog, ufak adam ve kadınlarla olabilir.Böyle kokoş çocuklar çok hoşuma gidiyor, geçen gün çocuk doğurmak istedim, Miray diye bir zibidi var, inanamazsın nasıl oyuncak fincan takımı gibi, çıt kırıldım lakin huysuz nasıl özgün bir yaratık, öyle bir kızım olacağını bilsem hemen doğururdum, tabi döllenecek de adam gerekiyor, orası sakat işte. Acaba bekar hanımlar evlat edinebiliyorlar mı yahu?

Akşam Göksu bana bir masaj yaptı, bir mıncıkladı, bir tırtıkladı nasıl iyi geldi, tırtıklanmak, mıncıklanmak, uğraşılmak, ellenmek, okşanmak bünyeye nasıl iyi geliyor... Derya nın gelinliğinin tarlatanıyla lgili süfer bir portre procesi geliştirdim, tüllü şapkalarımız da var, ihtiyacımız olan tek şey, önce zaman, sonra bulutumsu hava azcık rüzgar, alüminyum folyo yansıtıcı kapağı ve bir miktar iç huzur... Havanın bu kadar nemli olmasından dolayı çok gerginim sanırım.

Pek çok kızsal efekte sahip olduğumu her defasında salakça bir aşka sürüklendiğim de anlıyor olmam sefilce bir durum oluşturuyor gibi, pek çok genellemeye tabi tutulma durumu da, ay tutulmasından farksız hatta güneşteki patlamalar gibi pek çok olumsuz etki yapabiliyor bünyemde, hiç olmadığın insan profili çizmem tamamen hormonların akışına bırakmamdan kaynaklı, bunu burada çözmek istiyorum neyse ki duruluyor bu coşmalar, hırpalamalar neyse ki bitiyor ve geçiyor hatta ki geçiyor olmasını gözüne sokmak değil niyetim, hatta okumanı bile istemiyorum, hatta bu bilog yüzünden geliyor başıma bu talihsizlikler belki de ama ne yapabilirim ki, dürüstçe söylediğim pek çok düşüncem, bana elektrik, su ve yol olarak geri dönmedi, istediğim adamı kaybetmiş oldum, belki de böyle olmalıydı hani oluyor ya bu tarz şeyler, bazı zaman kıçını yırtsan olmuyor ya, olmuyor işte, o yüzden hırpalarcasına acımak da ne gereksiz, hani ben eşşeklik etmiş olabilirim, eşeğim de zaten lakin bana hissettiremediğin pek çok şey için dökülmüş olan bu tuhaflıkları nasıl denk getirmişim ulan, adama kız sen yaz yaz, sonra o akşam gelsin, yanında böyle kendini gökyüzünde hisset hatta mehtaba karşı tabak gibi otur gölgeye pusulanmış pek çok gence örnek ol, hahaha. sonrasında güzel bir gece ve sabahı bok olsun, işte bu benim gibi gönül işlerini beceremeyip de, eline yüzüne bulaştırabilen bir insana yakışır şeyler üzgünüm cidden de ama artık bu kadar da üzemem ki kendimi, hani herkes seçimlerini yapmış sessiz kalma hakkını kullanmış ve yoluna sapmış gibi duruyor...

Napalım başka bahara ertelediğimiz pek çok şey gibi bu hislerimizi de kışlıkların arasına kaldırmış oluyoruz.

İş konusu bugünlerde çıldırtıyor beni bilogum, tahammülüm gün geçtikçe azalıyor, aş evi açılışı var, piyango bana kalacakmış gibi görünüyor... Bakalım Ramazan da ya Dikili yahut da Bozcaada ikisinden biri kesin, yaşasın.

Yarın Edremit e gitmem lazım, İlknur un gelinliğini kuru temizlemeye vereceğiz, kurdele ve gelin teli bulacağız ve daha pek çok şey, 28 Ağustos da güneş 19:56 da batıyormuş saat 19,00 da bizim iskelede İlknur ve Tom un nikahı olacak, bekleriz.

2010-08-02T10:38:00.000+03:00

nasıl yorucuydu

lakin bitti

yaşasın.

sonunda Göksuhanımlar teşrif ettiler, üzerlerinde bir Marmaris uykusuzluğu, bende de bir huysuzluk, bir huysuzluk feci bir karmaydık. Diyorum sana Carlsberg çokzel bir bira, hani birayı pek sevmiyorum lakin bu carlsberg in tadı çok mütyiş.

Çok asabiydim cidden, neyse ki geçti ya, uff bir daha olmamayı diliyorum. Yürüdük, güldük, dondurma yedik, sonra daha pek çok şey, böyle saçma sapan şeyler ama, nasıl negatif olmuşum ben birden, aman yarabbi kendimden korktum... Ay geçti diyorum bilog.

Fotoğraf için çokzel aksesuarlar aldım, tüllü şapkalar, bilmmeneler, yakın zamanda aklımdakileri çekebilmek dileğiyle diyorum. Bakalım neler çıkacak, merakla beklemekteyiz...

Bende sizleri seviyorum canlarım, görüşürüz.

2010-07-31T23:49:00.000+03:00

--------

kısa çizgiler negzel

*****

yıldızlar da,

Hindi Zahra yı seviyoruz diy miğ bilog, sabah-akşam-kuşluk, her daim.

Bir kaç siteden uzaklaştırdım kendimi, esasen iyi oldu sürekli Ümit i oralarda takip ediyormuşum gibi tuhaf bir paronayam olmuştu, şimdi bundan kurtulmuş oldum. Sonra çok sıcak, sonra üzgünüm lakin geçecektir, daha öncekiler nasıl geçtiyse diy miğ bilog? Diy. Sağol.

Bugün otelde biriç turnuvası vardı, bir kaç güzel insan ile tanıştım, keşke makinemi getirseydim dedim, pişman oldum, çokzel el ayrıntısı çalışılabilicek durumlar mevcuttu, sonra Erkan Can geldi, nasıl güzel iştahlı yemek yiyor, anlatıyor, takva da ki performansınız unutulacak gibi değil diye söze girdim, baya konuştuk... çok şeker insan, yaşasın dedim.

Bilgisayarımda ki audio bilmemne zımbırtısını yok etmişim, musuki dinleyemedim, allam delireceğim o sıra, bilgisayarı geri yüklemek aklıma geldi neyse ki, hamd olsun. Bir iki kayıp verdik lakin musuki dinleyemiyor oluşumuzu düşünmek amanın, çok feci lan.

işaret parmağımda ki tırnaktan eser kalmamış bugün, kurbanım olarak onu seçiyor olmama ben de üzülüyorum ama şimdi canım acıyor, bu kadar hoyratça davranmamak gerek, öf.

Canım sıkkın ve onun harici bildiğin gibi, hiçbir değişiklik yok,nasıl canım hiçbir şey istemezken, nasıl bir şeyler atıştırıyorum, çabucak geçmesini istediğimiz bir kaç problemimiz var, öncelikle unutulması gereken biri ve o güzel akşamımız..

Christopher Nolan ın İnception u merak içerisinde izleyeceğim günü bekliyorum, çok heyecan yaptı bende bu film, ekşiye girilen tek bir entry i bile okumadım, nasıl meraklıyım oysa, imdb ye bile bakmaz oldum...

Şimdilik bu kadar canım bilog, çok uyuyasım hatta uyanmayasım var, şöyle yıllarca uyusam, nesüfer bişi olurdu.

2010-07-30T17:07:00.000+03:00

çok sıcak, yanında duran sıkıcılık ise büyük boy patates cipsi gibi.... İçim sıkkın, dışım serin gibi ya da "e" hiç biri, ben hiçbir şey bilememiş olmanın, anlayamamış olmanın vermiş olduğu doyumsuz hissel tat aromasıyla nereye asıldığımı bile bilmiyorum, kollarım acıdı, tutunamıyorum.

Ayın başına denk gelen reglimin ayın sonuna da denk geliyor olması o ayıa yapılan bir haksızlık değil mi? Bu sıcak aylarda, nedir Temmuz un bizden çektiği, nedir bizim de ondan çekimiz, bu sıcak, bu nem, bu taş yollar, parke taşlar, kesilen ağaçlar, mehtap turları, o ağacın altında ki bankın umutlu bekleyişleri, su birikintisine dayanmış kulübe yalnızlığı, sefil hallerim...

İlknurum kendisiyle ilgili yapılan dedikodulara şahit olmuş, kaldı ki çok bi hislenmiş filan, nasıl zavallıca dedik sonra, yazık ya bu insancıklara, ne olacak bu insanlar, ne kadar çok dert edinmişler kendilerine, ne kadar ufalmışlar yem olmuşlar bir diğerine, gül geç dedim lakin benim de ilk tepkilerim öyleydi, insan üzülüyor yahu biliyorum da, değişmez o yüzden dinlemeyeceksin bile, kim ne derse desin, hıh.

İlknurumun gelinlik işini hallettik, İlyas amcamla, Fevziye teyzem, nasıl özlemişim, bir sarıldım, bir kokladım ohhh. 29 Ağustos ta nikahı olacak sonrasında anlaştığımız bir yerde cemiyet toplantısı yapacağız, şa'ane olacak, Göksu yarın gelebilirse gelecek bakalım Marmaris dolaylarından, bir iki çok acayip foto çektim, ben böyle üzgünken nasıl yaratıcı oluyorum bilog, gerçi sen daha iyi bilirsin, Banu ya gel dedim, sarılalım yatalım yan yana hamakta, çok özledim, büssürü filan, Firdevs uğradı yanıma dün, yaz sonunda belki bir fotomaraton yapabiliriz dedi çok heyecan oldum, kazı evine gitmek istiyorum ama seninle gitmek istiyorum, fotoğraftan konuşuruz, kazılardan, antik çağlardan, mitlerden bahseder, birbirimizi severiz diye içler geçirmişim ki, içimde kaldı, neyse işte... Olcay abla süper şeyler söyledi, nasıl iyi geldiler, nasıl nasıl....

Ümidimi kırma olur mu?

nokta

2010-07-30T15:25:00.000+03:00

kasaba zihniyetine maruz kalmamanın yolları adı altında kitap çıkaracağım

ilknuruma ithaf edeceğim.

altına da

sincerly

A. Ünsal diyeceğim.

çok

2010-07-28T22:45:00.000+03:00

2010-07-28T13:38:00.000+03:00

tuhaf tuhaf olaylar birbirini kovalar, hiçbir şey yapasım yok, bunun yanında iş yoğunluğu beni benden alacak düzeylerde, o kaar kendimden geçiyor gibi yapıp, geçemiyorum ki, o kadar, bulutlar nasıl güzel bugün Assos ilerisine gitmek için ideal ölçülerde hava seyretmekte lakin ben gidememenin ağır hüznü ve burukluğuyla bu cümlelerimi uzatıyorum, daha ne olsun cicim?

eski kimyonlu cheddar peyniriyle, Syrah yahut Cabarnet Sauvignon nasıl uymlu, hem de nasıl.... canım çekti.

konuşuyoruz da bu Nikon cular, Canon cular muhabbetleri açıldı klasik, nasıl komik, nasıl komik dedim kendime hep de bu olayı kendisine Nikon cuyum diyen arkadaşlardan duyuyoruz filan sonunda şöyle bir şey çıktı Canon kullanan beyimizden "hiçbir zaman sonuca bakmayan, sadece ellerindekiyle övünen tipler bunlar" dedi. Hahah dağıldım, nasıl güzel bir tespitmiş o öyle, kendisini teprikledik, alnından öptük, beraber fotoğraf çekeceğimiz güzel günleri yad ettik, ve daha pek çok şey...

Akşam amcamlar bizdeydi, gece dörde kadar rakı, çerez, aile işleri ve para muhabbeti yaptık, sonra ben yattım, sanırım onlarda yattı, sabah kalkamadım, ve işe adımımı atmamla tuhaflıklar silsilesi döngüm başladı, ne zaman kırılacak bu olay bilemiyoruz da, bir an önce kırılması için çok mu müslüman olmak gerekli, yoksa yanında gereken pek çok şeyi bir arada paket halinde sunmuyorlar mı bize?

Hani papaz karası içmiştik de Eternal izliyorduk, tek kişilik yatağın çift kişilik tarafına denk gelmiştim ki birden alt üst olmuştu dünya, neyse işte çok güzel zamanlardı bir zamanlar, hani öyle zamanların bile ağzına sıçmışız ya, şimdi anlıyorum lakin anlasam da yaşadığımda bunu yine yapamıyorum.

Her seferinde de ıskalamak, yok canım dedirtecek, dudak ısırtacak cinsten yahu...

2010-07-26T15:07:00.001+03:00

çok istediğim bir şeyi, başlayamadan bitirebilme özelliğine sahibim, sanırım benim talihsiz olaylar silsilesiyle ilgili tuhaf bir döngüm var, cidden aşk bana yaramıyor bilog, aklım, mantığım, ruhum ne varsa abuklaşıp, saçmalıyor, şimdi neye üzülsem ki ben? hani açıp iki kolumu ,sokak ortasında avazım çıktığınca ağlamak ister gibiyim, hani cidden başlamadan bitti, tadı damağımda, kokusu burnumda kaldı, cidden diyecek bir şeyim yok.... gerizekaaasu

sabah başkandan izin aldım, çok acil kaçasım var, biraz uzaklaşmam lazım, keşke kendimden uzaklaşabilsem...

Ne salağım ya!

2010-07-24T01:53:00.000+03:00

höt

az önce yatağımın kenarından yukarı tırmanmaya çalışan böcekcağız uçabiliyormuş, e neden tırmanmaya çalışıyorsun ki böcek kardeş diyemeden öldü gitti, tüh... ekolojik dengeyi bozduğumu düşünmüyorum, bu denge odamda olmak zorunda değil ki, diy miğ ilknur? ilknurrr bişi de... ihi *o*

Sıcaktan bütün gün uyukladım, sonra bir kaç mal yerli turistle cebelleştim ve cidden güneyde çalışmanın bu yerel mal turist konusunda ki bakirliğini özledim....

Şu feysteki bilinçli hipiler gurubuna katılım için bir test yapsalar çok daha bilinçli olacak sanırım bilog, ota boka saran tuhaf zibidi hipiliği... heheh.

Bir iki hafta uzaklaşsam belki diyorum, belki geçer bunların hepsi...

2010-07-19T14:28:00.000+03:00

yazık ya bana....

Niye mi?

Henüz bilmiyorum lakin canım çok sıkkın benim bilog, oyalama taktiklerine maruz kalmış gibi tuhaf bir hissel dürtüklenme yaşıyorum ve hiçbir şey yapasım hatta kılımı kıpırdatacak bir esintiye bile maruz kalmak istemiyorum.

Öf neyse, soğudum sanırım.

Onun haricinde iyi gibiyiz işte, işler güçler, karpuz kabukları, denizler, fenerler ve saireler, her bir şeyler, hiçbir şeyler, hep beraberler, sıcak işte.... çekilmiyor, Ramazan gelsin de diyorum mis gibi tatil yapayım azcık.... Birazcık ha! ne mütyiş değilmi? Kışa doğru yapacağım Tayland gezisi ki dah aönceden iptal etmiştik bu salak girpal enfeksiyonlardan dolayı, şimdi netleşti, gitmeden önce bir kaç ekipman olayına girmem, biraz para biriktirmem hatta büssürü bir kaç bir şey ama önce pasaportumu bulmam lazım, öf.

2010-07-13T10:33:00.000+03:00

dün zaten başıma gelecek vardı, öyle tabirler vardır ya, içinde bir sıkıntı vardır, onu kusabildiğin de, ruhunda ki cerehatı akıtmış olursun ve artık akıtılan cerehatin ( ne iğrenç bişi bu kelime allam tiskinç) sonuçlarına katlanırsın, of ben saçmaladım akşam, oysa şarap içmeyelim demiştim, neyse artık yapabileceğimiz bişi yok, olmamış gibi düşüneyazmak en süferi.... Pek bulaşmamak gerek....

Bugün süferim lakin, uyandığımda hiç dinlenememiş gibi olsam da, öyle bir rahatlama hissiyatının tuhaf ruh haline olan kafa karışıklığı ruhumda kocaman boşluklar yarattı ve oradan havalanıyoruz şimdi, püfür püf...

ilnur ile tom un izledikleri vidyolardan ben de nasibimi alıyorum ya, çok keyifli...

Aklıma geldikçe utanıyorum peki bu nasıl geççek... ki

2010-07-11T16:54:00.000+03:00

alıngan mıyım

alık mıyım

adamın ilişkisi varmış, ben de üzerime alınıyor, ilgiliymiş gibi düşünüyor hatta düşlüyor

of neyse, heheh

salağım demek ki

tepriikler eder, mutluluklara vesileler bla blalar diler, ne gerekse....

asu update olunca

2010-07-09T10:54:00.000+03:00

Sabah uyandığımda bu planette ait olmadığım hissiyle update olmuştum sanki, nasıl yabancılaşma yaşıyorum anlatamam... Nasıl cümle kuramıyorum sen de fark ettin mi? Kara Şimşek in müziğiyle hareket ediyorum sanki, araba kullanırken aklım dııdıdıddıttt diye bir şeyler mrıldanıyordum lakin çok ciddiye alınacak durumlar değil de, of ne bu salaklık bende ya?

Her şeyden kopuk lakin her şeyin içinde vıcık bir hayatım var sanki, nasıl hevesliyim sana, bu heves çok bana gibi, tatsızlığım neden peki, Bu kadar hevesle, bu kadar tatsızlık örtüşmemeli, nerelerdesin sahi? Uyuz.

Göksu ile akşam maske yaptık yüzümüze hahaha çok komikti, sanırım mineraller ruhuma iyi gelmedi... Nasıl zıplamak istiyorum, nasıl nasıl, inanmak istiyorum, kimi zamansa ne gerek var bu kadar inanmaya diyorum, inanmak kendine aldanışın güvenli sularında yüzmek gibi, insana güvenmek ise tamamiyle bolşit, kendimi senin yerine koyuyorum, emin olduğum onca şeyin yanında ki bu vakur duruşum nasıl aidiyetsiz bir yapılanmaya maruz. Gece, gündüz koşsam belki iyi gelecek, yıldızları yakalayabilseydik böyle sorunlarımız olmayacaktı, hepimiz bir tanrı olsak, kendimize bunu kanıtlayacak somut verilere olan ihtiyacımızdan sanırım hayat pırıltılarımız sönüyor, ay çok fenayım ben bugün, bugün hayattan muaf tutulabilsem ha olmaz mı?

Sanki omzunda saatlerce yatmak istiyorum, bu dinginliğe hazır mıyız ki? Eskisi gibi olmak istediğim şeyler var, eskisi gibi olmak istediğim yeni kişiler var, sadece geyik yapmak istiyorum, bu dünyanın kötülüğü, insanların gereksizliği bütün bu şeyler vesaireler illa ki yılgınlık yapıyor, o kadar saçmalaşıyor ki, dünyanın bir yerlerinde birilerinin açlıktan, susuzluktan, salak savaşlardan, kötü şartlardan yaşadığını bilerek umarsız gibi böyle kasvetlenmek çok hıyarca gibi geliyor, insan bu kadar aciz olmamalı değil mi? Bu kadar bencil, bu kadar kötü olmamalı, ben bile bu kadar umarsızmış gibi taksitler peşinden koşarken, işin anlamsızlığından yakınıp, dururken, kolay olanı seçmişken, bir başkasına diyecek neyim var ki?

Ama canım sıkılıyor işte....

Sen de gel artık ya, ne olacaksa olsun, sabırsızımdır, söylemiş miydim?

nokta,

sahi şu ıtırlı çaylar ya da tomurcuklu çayla mucize gibi.... çok hoşlanıyorum sizden, içmek istiyorum sizi.

2010-07-07T16:34:00.000+03:00

uykusuzum,

kim bilir, belki de çok yorgunum, belki de öyle işte lakin mutluyum lan! hahah

göksuylan bir şeyler içebiliriz, içelimmmm, cörk cörk

hiç uyumadım denebilir, bütün gece ümit efendiylen yazıştık, durduk, durmadık, konuştuk sonra işte e hadi uyuyalım bari dedik. Sanırım hemen uyumuşum, uyandığımda fark ettim, evet hemen uyumuşum ki.... İnsanlara ait pek çok genel geçer tespitin üzerimize oturup, oturmayacağını yahut kendini anlatırken ki durumun acaba O ne anladı ki durumuna hasıl olmuş olabiliriz, ay insanız ya, oluyor böyle şeyler, hahaha, kendisi lakin kendisini önemsizler sırasına aldı, sonra da boşver dedi evet, evet bana öyle caps açık BOŞVER dedi, tamam caps kapalıydı, bizde boşvereceğimiz kışlıkların arasına kaldırdık napalım, kendisi istedi hehehe

hayat işte bildiğin gibi bilog hala üç nokta yan yana, nasıl düşüneceğin, ne yapacağın sana kalıyor okuyucu, yapacak bişi yok. Hava pek şa'ane, güneşsiz hafif serin oh mis, mariyaçi içmelik bir gün yaşıyor olabilir, yaşatabiliyoruzdur. Ben de bilemedim, neyse mutluyum ben şimdilik. gerisi umrumda diğil...

2010-07-06T14:57:00.000+03:00

nasıl zeka pırıltıları gösteriyorum, inanmak mümkün değil. "Kimdi gözlerinde ki yabancı " soru kalıbıyla karşı karşıya kalıp, yolumu değiştirmekten ötürü kıvançlıyım. Kim olabilir ayol, popüler kültürden kurtar bilinçaltımızı yarab... yarab buna hiç cevap vermiyor, veremiyor.

tırnaklarım o kadar çok uzamışlar ki, şu anda talktan ilknur um bınk bınk yapıyor, read de read.... cevapladım. heheh. Neyse tırnaklarıma gece yarı uykulu bir halde oje sürmüşüm, sabah uyandığımda tırnaklarımda yol yol çarşafın izleri vardı, insanoğlu tırnakta ki bu düzenli çizgilere para ödüyor lakin, gece yatak izi de aynı işlevi beleşe yerine getiriyor. İşte ojelerimden biri çıktı, ne gereksiz bir ayrıntı değil mi insan hayatından...

limonata istiyorum. ilknur cuğum da bebek resmi görünce bebek yapmak istiyor, pek bakmamak laızm öyle şeylere yahut bebek pek sevmemek lazım, dolayısıyla tuhaf bir hormon sistemimiz var, kadınlara özgü azcık karışık ve gereksiz bir sistem olarak adlandırıyoruz, nerde nezman, ne yapacağı belli değil, gerekli önlemleri almaz isen, başına çok işler açabilir.

Böyle şimdi araya noktalar yerleştiriyorum...... siz istediğiniz küfrü yazabilirsiniz, ..... cimri olmayın, hayal gücünüzü kullanın, tüm dünyaya gelsin ...... bla bla ..... yeter bu kadar.

Canım yine dövme yaptırtmayı çok arzuluyor, sanırım bu arzumu yerine getireceğim.

ılık bir havada, yaz yağmurunun altında şimdi sırılsıklam oturmak, oturmak ve de oturmak istiyorum. Sonrasında istediğim şeyler oluyor, olmuyormuş gibi davranıyorum, tuhafım çünkü, bazen kendime bir şeyleri hissettiğimi kabullendirmem zor oluyor, nezman salaklaşsam bil ki hissel duyargalarım, algı boyutumun yüzbin fersah ötesinde, nebçim bir durum bu ya ünlem var burada.

Seni sevmek istiyorum, şimdilerde ki en ilkel isteğim budur.

2010-07-02T11:59:00.000+03:00

mutsuzluk hasıl oldu,

sinirli gibiyim,

iş durumunun bu kadar çok malla birlikte gidebiliyor olması, bu acınası bünye halimin tek geçerli sebebi gibi görünmekte,

çok faşit hallerim var, sorunu mal insanlara ve salak sistem sorunsalına dayandırmak en kolayı,

çok tahammülsüzüm,

gece uyuyamadım,

salaklaşıyorum ben,

sana da oluyor mu,

kafam basmıyor bazen,

su tulumbası gibi bir kafa baskıcı aleti tasarımını ihtiyaç var, entasçı arkadaşlara duyurulur, çok acil.

sorunlarını büyüten, yücelten, sorunları sürekli anlatarak yaşayan bir insan olamadım, hatta hep unutmaya çalışıp, umursamaz davrandım lakin bir yere kadar değil mi, hani bu bünyenin de sınırları var,

2010-07-01T11:02:00.001+03:00

gerginim, uykusuzum, huysuzum, saçlarıma maşa yaptım hiçbir etkisi olmadı, düğüne gidecek gibi oturuyor olabilir yahut pembe bir fiyonk ile durumu şenlendirebilir ya da off...

Neyi beklediğimi bilmiyorum lakin tuhaflaştım, merakımı yenemeyecek olmam tamamen onu sömürüp, iliğini, kemiğini emmek istemem ile alakalı gibi. Ne çeşit bir hayvanım bilemiyorum. Canım buna mı sıkkın dersin? Sanmıyorum, memnun olamadığım pek çok şeyin yanında, şimdilik kafamı kurcalayan bu tuhaflıklar yüzünden bu halde olabilirim, tuhaflıklarımın öncelikleri var okuyucu, ona göre gerilip, genleşiyor, hayata karışıyor hatta zaman zaman soysuzlaşabiliyoruz.

Göksu nun morali bok gibi, ama onu iyileştirecek tüm şifacı yanlarım uykusuz, uyuyorum sürekli, o yanıbaşımda nette birileriyle kavga ediyor, başarı notunu öğreniyor, ben ise sivrisinek beni hamlamadan güzel bir uykuya dalmanın ve sabahın mümkün olduğunca geç olması telaşı içinde uykuya dalmaya çalışıyorum.

İlknur um kendini haberlerden soyutlayarak iyileşeceğini düşünüyor ben de bu duruma hak vererek kendisini destekliyorum, bir süre G. Amerika dan haber almasalar ailecek düzelebilirler ya da bilemiyorum, nereye kadar haber alamayacaklar ki zaten binlerce resim yapması lazım sergi açacağız, o kızdan güzel resimleri var, hem o kız da çok çirkin, İlknur böyle süfer bişi.... yani düşün nasıl sergisi olmasın.

Burada yaşamak insanı mallaştırabiliyor, malistan da gibiyiz, off.

Bektaş Köyüne yapmış olduğumuz fotoğraf gezisi biraz gazımı almaya yardımcı olmuş olsa da, bünyenin her boka gaz yapması daha çok faaliyete ihtiyacım olduğunun bir kanıtı mı ki? Cevabını ben biliyorum, siz de bir şeyler söyleyin de katılımlı bilog olsun çabaları içerisinde kendimi kaybedeceğim sanırım.

Of, bitse de şu hayat kurtulsak artık yahu... Hep böyle monoton geçecekse çok sıkıcı.

Saçımda ki su dalgası, bölgeye özel bir hava kattı, sanırsın kamufle olmuş bir sürüngenim, pul pul.

2010-06-29T18:09:00.000+03:00

günler "huf" diyerek geçiyor, biraz kapalı, gök gürültülü ve çok uykulu gibi, çok uykulu lakin hiç uyumuyormuşum gibi, tuhaf işte okuyucu, sen de insansın anlarsın insanın o tuhaf sıvı halinden. Annemin gelmesiyle evde ki meyve oranının artması bir oldu, çok mutluyuz, meyvasızlıktan ölüyormuşuz ki sağolsun annem pek çok mevsim meyvesiyle, bizleri hayata döndürdü.

Ne düşüneceğimi bilmiyorum, üzüldüğüm şeyler var lakin günler geçtikçe onlar da geçiyor hatta bakıyorum da eskiden yaşadığım anlamsızlıkların hepsi ( gerçi şimdi anlamsız diyebiliyorum ) gelip, geçiyor; zihnimde bile tutmuyorum artık olanları, umursamıyorum hatta, sanırım aciz insanlara olan bakış açım tuhaf yersiz, yer yer de görgüsüz.

Heyecanlanmama sebep olabilecek olaylar silsilesini bekler gibiyim, tuhaf bir merak içerisinde bulunabilir ya da hiçbir şey olmamış gibi davranmanın sınırını zorluyorum, yediği yemeğin tadının halen daha damağında olmasını üzerime alınabilirim elbette lakin hiç alınmıyormuş gibi yapmak en sevdiğimiz tür davranışlar klasmanında bir numara, aklımı kurcalamıyor değil, cidden düşünürken buluyorum kendimi, yerebbi uyumam lazım.

hahah. hoş bir adam, merak içerisindeyiz, hani biz ve bizler.... sevgiler.

Bu arada Damages gibi lanet bir diziye tutundum, cidden feci, ilk sezon nasıl bitti bilemezken, ikinci sezonun akıntısına kapılmışız gibi, bakalım.

2010-06-20T23:36:00.000+03:00

başka bir şeylerdi sanırım ama bilememişim.

bazen insan hiçbir şey istemez ya, işte sadece hiçbir şey.... Elimin birinde yıldız, diğerinde yanık izim. Her şeyi özetliyor aslında.

Olmayacak olana olan tutkumun tek sebebi olmayacak olması, olmamasının rahatlığıysa kendimi savuracak kadar güçlü bir rüzgarı yakaladığımda nereye savrulduğumu bilemeyecek olmam, sanırım buna içilir. Sürüklenişimin, tekliğimin kalabaklığının yüzlerce kanıtı, buna inanıyorum gibi şimdilerde, kendime dair inandığım başka ne var bilemiyorum. Bir diğerinde kendimi temize çekmek değil heralde, insan tuhaftır, cidden tuhaftır ve bu saygınlığını daha da arttırır, bazen kendisi bile bilmez ne istediğini, ne yaptığını, ne beklediğini...

aslolan yalnızlığını kabullenmen, kabullenemdiğinde ki sefilliğinse hayatının tuhaf özeti...

2010-06-19T16:53:00.000+03:00

elbette sebepsiz yere çalmıyor mutluluk çanlarım çanların çanları lalalalalaa.

Sıcağın, nemin ve rüzgarın eşleştiği bu Haziran a yakışır günde annem İzmit yolcusu, ben çalışkanım. Bilemediğimiz günlere havanın tuhaflıklarıyla eşlik ediyor olması, katlanabilirlik derecemizi ölçmekte. Katlanamadıklarım ise cümle aralarına sıkıştırılmış tuhaf kelimeler sadece, önemsemiyoruz, önemsemeyin sizde.

Onun harici halen daha boktan bir hayat, esas boktanlığı cidden her yerde bu kadar travma yaratacak tuhaflıklar silsilesi iz sürerken, halen daha iş sıkıntısı, parasızlık, vs... gibi oluşturulmuş kişinin kendi bunalıımlarıyla boy ölçüşemiyor olması, hayat denen şey bu olmamalı, bu atmosferin altında nefes alıyor olmak bazen çok zavallıcaymış gibi hissettiriyor, size olmuyor mu? Dünya üzerinde ki onca şey size de ağır gelmiyor mu? Taksitleri ödeyebilmek için çalışmak ise en kolayı gibi görünüyor göze, buna mahkum edilmek ise her sıradan dünya vatandaşının doğduğunda hak ettiği ölüm bileti gibi....

Az önce aklımda bir şey vardı, unuttum.Gün içerisinde en savunmasız anında seni boğazından yakalayan iki eli içimizin sıkıntısı olarak da adlandırabiliyor olmamız, sadece cümle oluşturabilmemiz ile ilgili, bir bok yokmuş gibi üzerini örtüp yaşamaya devam etmek ise salaklığının, güçlülükle nitelendirilmesi, unutabiliyor olmak ise sana sunulmuş bir mucize, bokunu çıkarana kadar kullanmamanızı tavsiye eder, iyi günler dileriz.

Bugünlerde tek yapabildiğim otomatik hayat akışının getirisi işleri yapmak, uyumak, bi kaç bir şey daha, ne düşünmek istiyorum, ne de başka şeyler, tahammülüm azalıyor gibi, hani söylemek istediklerimden hiç bahsetmiyorum, kızgınlıklarım, kırılganlıklarım, aldanışlarım, hepsi anlamsızlaşıyor, sonrasında anlamları boş içsel serzenişlere ve gerisi hiçe dönüşüyor. Şimdilerde tek hayal kırıklığımsın, evet üzerine alınabilirsin.

2010-06-10T12:40:00.001+03:00

üzerime alınmadığım pek çok gün atlamışız bilog. üzerime alınamadığım yegane günlerden birini daha bitiriyoruz. bla bla lalalla...

insana dair tesbitlerinin iyi olması, hava yastığının insana olan faydasının yanında nedir ki? Hiç müzik dinlemediğimi sen de fark ettin biliyorum. Tekrar House izlemeye başlamak ise bahardan bozma yaz günlerine yarışır sağanak gibi... Ona bayıldığıma kainat şahitken, bu konuda kıçımı yırtacak olmamın kime ne faydası dokunur. Belki de dokunur.

Tuhaf şeyler oluyor, kişiler geliyor, kişiler gidiyor, kişilere, kişiler eşlik ediyor, kişi ne istediğini bilemeyen manasız gözleriyle, demek istediklerimi önceden anlıyor gibi yaparak, konuşuyor da konuşuyor. Anlattıkları kimin umurunda ki, kaçıncı inanışı bir diğerine, kaçıncı aldanışı kendine, tebessüm etmek bile çok sefilce, durup bakıyorum. İnatla anlattıklarını, yutturmaktan başka bir şey değil niyeti, kendisi de farkında, farkında da, zavallılığı az önce dışarıda kaldı, yazık.

Sonra bildiğim insanlar hayatımda, değişkenleri zamanın geçmiş olmasıyla sınırlandırılmış pek çok aksaklık, yine aynılar, yine sıkışan travmalar, sonrası hiç değiştiremeyeceği gerçeklerin içinde boğulması, bir soluk için, evet evet sadece soluklanmak hayatımdaki asıl yeri. bir nefes daha artık kaç gün tutarsa ciğerleri patlayınca, yanımda...

Yorgunum, bahanelerden, insanlardan, aklanmaya çalışılan yalanlardan...

Buraya kadar olan kısım gece uyumadan önce yazılmış, belli ki publice açılması için onaylanmamış, şimdiyse umursamıyoruz ve yayınlıyoruz. havada 404 yapışkanlığında bir sıcak bedenimize hücum etmekte, çok sıkılıyorum. Haşema ya da dalgıç kıyafeti ile işe gelsem, maruz kaldığım onca şeyin beynimde yaratmış olduğu hasarı anlatmaya yeterli olur mu? Haşema ise yazlık astronot kıyafeti gibi, NASA ile görüşmeler yapılıyormuş zaten, Haşema giyip de şinoyker takmanın ise deniz yaratıklarına hiçbir katkısı yok, neyse karada yaşayanlar için faydalı olabilir kaldı ki eğleniyoruz. Ah güzel insanlar, canım insanlar....

Sn havadisler Özge nin üreme ihtimalinin olması, Göksu nun gelecek olması, Nazan Karadeniz gezisi için sinirli gibi, Banu dan haber yok, İlknur un lobotomiye ihtiyacı elzem oldu, Derya ise uçukların ve vajinal akıntıların kişinin hayata karşı agresifleştiği ve mutsuzluk ve suçluluk ile ilişkilendirildiğine dair makale okumuş, kayısıların hiç tadı yok, dün yediğim kiraz mükemmeldi, incir reçeli yaptık, ev badana oldu, odamı havalandırdım, kitap okumuyorum, müzik dinlemiyorum, bok gibi yeniden House izliyorum, Bigadiç li bir diş doktorunun benimle ilgili güzel planları olabilirmiş, benim ise yirmilik dişlerim çıkmadı, otuzlukları bekliyorum, Erol evleniyormuş mutluluklar, elimdeki yanık izi baki kalacak sanırım, günde iki paket sigara içmem ise hiç sorun değilmiş gibi görünüyor bu aralar, o kadar tuhaf bir şekilde nikotine susamışlığım var ki, bu beni bir canavara dönüştürecek, onca yıl aradan sonra böyle bir dönüş kırmızı halılara yaraşır olmalıydı, flickr pro üyeliğim bitmiş, günlerdir bilgi girmeye üşeniyorum, binlerce foto yok olmuş ama neyse ki geliyorlar hemen, tek üşenmediğim şey House u tekrarlamak, bugünlerde bünyeme tek iyi gelen onun küstahlığına bulanmış vanilyalı dondurma...

Şimdilik aklımdakiler bunlar, idare edin canım. Yakında yine başlarım kelime döşemeye.

2010-05-21T15:54:00.000+03:00

en son yazdığımda yorgunmuşum, sanırım yorgunluğum daha da arttı. Sabahları uyanmak işkenceye dönüşürken, işe gelmek ise aynı kabusa gözlerimi kapatmak gibi oluyor. Ve yine bir gün daha bitiyor yeniden, yeniden...

O kadar sıkılgan ki bünyem, önümde uzayıp giden her şey canımı sıkacak boyutlarda, süreklilik arz eden şeylerden kaçıp, saklanma isteği çok cezbedici, rutin bunalımı yaşıyor, yaşatılıyor gibi. ya da insanların normalleştirdiği her şeyin kekremsi tadının tuhaf döngüselliği, burada demek isteyip de ne anlattığını bilemeyecek kadar uzlaşmasız bir bilog yazarı duruyor karşınızda o yüzden herkes ne anlarsa.... ben ise ne anlatırsam... aktarma sıkıntımız yok oysa başka sıkıntılarımız oluyor, hayat ağırlaşırken, etrafta türeyen onca yaratığa tahammülüm git gide azalıyor, önceden eğlenecek pek çok şey bulurken şimdi onca salağın ve malın içinde hayatlarımıza anlamlar yüklemeye çalışıp, kendimizi sakinleştiriyoruz.

BSG yi bitirmiş olmanın tuhaf hüznü var içerilerimde, hani Starbuck ın ne menem bişi olduğunu açıklamadan, Daniel denen sylonumuzu iç ederek bitirseler de diziyi, yine de çok keyifliydi, tadı damağımızda Baltar a olan hayranlığım hat safhada bitirdim diziyi... Şimdi Sac, Caprica yı izle diyor lakin ilk bölümde canım çok sıkıldı yahu, puf. V nin de sezon finalini indiriyorum sonra tekrar Breaiking Bad e başlayacağım, Mert 2x10 ile gönüllerde taht kurdu bu dizi kaçırma diyor, en son hatırladığımdaysa bir bölümde adam küvetin içinde eriyip, alt kata inmişti, börçk diye, ıyk.

Bugünlerde kitap okuyamadığım gerçeği canımı çok sıksa da bu gerçeklikle yaşayabiliyorum, utanmazım. Çevremdeki insanların çoğu bir döngü içindeler sanki, sancıları var yenilenmek için gibi, sanki bir şeyler değişecek ama değişimden önce ki tuhaf burukluğu yaşıyormuşusz gibi, bunun heyecan verici olması beklenebilir lakin çok yorgunum, sanırım iyice dinlendikten sonra değişim döngümü tamamlayacağım, kolumu kıpırdatacak halim yok oysa...

Çok başka şeylerden bahsetmek istiyordum ama nelerdi hatırlamıyorum lakin bunlar değildi... Neyse işte okuyucu senin de gördüğün gibi bezginim, şimdi dağılalım, sonra toplanırız.

2010-05-15T00:08:00.000+03:00

yorgunum işte...

2010-05-05T15:56:00.000+03:00

Bugün nedense siktiriboktan tabirinin en yakışacağı günlerden biri gibi duruyor, hatta bu konuda ki ısrarını anlamış değilim.Dışarısı çok sıcak, ben çok küfürbazım, içeride üşüyorum, dışarıda pişiyorum, sonra küfretmek çok olağanlaşıyor gibi, kadınlar için yapılmış şu ağlı, külotlu ince çoraplardan tiksiniyorum, iğrenç bir şey ya.... sadece kalın olanları seviyorum, yoksa şu ince olanları giyen kadınların ayaklarını bir şekilde gördüysem, üzerlerine kusasım geliyor....

Uzunca zamandır pek bir şey yaptığım yok, Pazar günü fotoğraf çekmeye gittik, güzeldi esasen, ben pek günümde değildim, esasen çok güzel fotolar çektim lakin nedense bir süre sonra yabancılaşıyorum sanırım, hiç bana ait olmayan fotoğraflara bakar gibi oldum, o yüzden içimde pek heyecan kalmadı.

Değişik insanlarla tanışıyorum, sürekli bir çaba içerisinde olan tuhaf insanlarla, kendini anlatma, farklı görünme, tuhaf kanıtlama çabaları, uyumsuz senaryolar, yükseklik korkusunu yenememiş egolar, çok keyifsiz cidden...

Sanırım bu çoğunluğun problemi lakin bazı cinslerde değişiklik gösterebiliyor.

Neyse Lost un 14.episodunu izledim, neydi öyle yahu Kwon ailesine bir fatiha okuduk, cidden bu bölüm çok çarpıcıydı, uzunca zamandır izlemediğim Battlestar Galactica nın, mini serisinden girizgahta bulundum, heyecanlıyım, ayrıca yıllar yıllar önce misal 1983 yılında TRT1 de yayınlanan şu Visitors amcaların, yeni versiyonunu izledim, şimdilik dokuz bölümü de bitti, hoşuma gitmedi değil, elbetet çok tuhaflıklar var lakin Juliet ablamızın orada ki başrol oyunculuğu hiç olmamış, ben Anna nın yüzüne takıldım kaldım, lakin bu tarz filimlerde uzaylıları seçmek her zaman hoşuma gitmiştir. Derilerini yüzünce iğrenç olmalarının dışında çok hoşlar yahu...

Sabahları çok erken uyanıyorum, saat altıda ayaktayım, sakin, sakin hazırlanıp, işe gitmenin keyfine doyamıyorum, hatta o kadar keyifli ki, sadece hazırlanma kısmı hep sürsün istiyorum, işe gelmesem de olur yani... Ne salakça bir şey çalışmak, emeğinle ilgili kategorilere bölümlenip, onca salak insan arasında çalışıp, sonra sana sunulanı mükafatmış gibi değerlendirmeni bekleyen bir zihniyet sorunsalı ya da tabir itibariyle sistem sorunsalı.... çalışmanın erdem olduğunu anlatan zırvalıklardan bıktım...mahkummuşuz gibi geliyor çoğu zaman, ucunda seni mükafatlandırdıkları şeylerle dolu kocaman bir hapishane gibi... daha çok para, daha iyi araba, daha iyi bilmem ne, e sonra? sonrası muamma, yaşamaktan ne anladığınla ilgili sanırım birazda, aman neyse...

gereksizlikler silsilesi... kurtulamamış olmakta başka bir sefilliğe açılan diğer kapı...

Herkes kendisinden daha güçlüsünü arıyor sanırım. Kendince güç gördüğün özellikleri, diğerinden sömürmeyi başarabildiysen, şanslıymışsın sanıyorsun, ne büyük bir yanılgı, zavallılık...

Bugünlerde aklım hep kullanılma hissinde, salak yerine konulma hislerinde ve aldanmışlığın üzerine yakılan mumlarda gibi... Kullanma kılavuzum hemen ensemin altında kuzum, hiç uğraşıp, çabalamana gerek yok, her şey o kadar basit ki...

2010-04-16T16:34:00.001+03:00

uvv

dün çok miskindim blogum, hiç çalışasım, hiç işe gelesim ayrıca hiç yaşayasım bile yok gibiydi.... Sonrasında olaylar gelişti ve gelişti derken hiçbir şey olmadan bir Perşembe daha bitti, neyse ki Sylar halen daha kendisini bulamamanın vermiş olduğu acı ızdırapla Matt e saldırıyordu ki, ben duş filan aldım, Lostu indirdim, sonra da uyumuşum...

sabah erkenden uyandım, güzelce hazırlandım ve tuhaf olaylar silsilesini beklemeye başladım ki, tuhaf bir tesadüf ve Pazar günü Kemal Paşa Su Uçtu Şelalesine fotoğraf gezi planları ve ay çok heyecanlı, lalala laa. Sanırım Cemil HDR üzerinde baya çalışıyor, ondan bununla ilgili bilgi almalıyım, makinemi, şarzımı ıvırımı, zıvırımı hazırlamalıyım falan, filan....

Bu akşam da Deryacımlan geleneksel moral gecesi etkinliklerine katılacağız, of canım çok tekila içmek istiyor, ne büyülü bir içkidir o öyle, en son hatırladığımdan beridir içmiyorum lakin çok uzun bir zamanı kapsamakta bu olay, unutmuş gibi yapabiliriz hihihi....

Cemil ve Ümit geçen hafta da Göl Yazı ya gitmişler, uyuz oldum lakin ben de İzmit dönüşü gideceğim bi kere sanırım hava daha iyi olacaktır, umarım bol bol bulutus da olur.

Şimdilik bu kadar akşam peynirli makarna yiyip, şarap içeceğiz, bir de muratti layt almam lazım deroşuma unutmamalıyım.

edit ‘Bir kız vardı. Güzeldi sanki ve senindi. Gözlerinde saklı bir ‘belki' ve senindi. Anladı bir gün bitermiş her şey. ve bitti…’’

.

2010-04-14T11:47:00.000+03:00

Uyanmak istemeyen bir bünye ile karşı karşıyayız bilog. Sabah işe yatağımı getirmek istiyorum, hani şöyle yattığım yerden çalışayım, evde ki salaşlık üzerimde olsun, diş macunum pijamalarımda, elimde kahvem, otele gelenleri karşılayayım, meraba ben salaş müdürüm lütfen sizde evinizdeymiş gibi davranın, terlikler giyip, şıpıdık dolaşalım yerebbi ne mütyiş bişi,

Zaten çalışmanın ne kadar erdemli bir şey olduğunu öğreten toplumsal zihniyetin azına sıçayım, çok çalışmanın erdem olduğuna filan inanmıyorum, kölelik sisteminin bir başka versiyonu, sürekli update olan bir kölelik sistemi var, çok açlışıyoruz da kıçımız tavana erişiyor sanki, ne alım gücünde ne refahında bir değişiklik var, ama çalışmak erdemdir, bok erdemdir, kandırılıyoruz işte, çok çalışmadan, kaytararak, böyle salınıp, yatarak, dinlenerek, kendimize zaman ayırarak, paylaşarak daha insanca yaşanabilir sanırım, çalışmakla ilgili bu görüşlerimden sonra, insan bir takım farkındalıklarınla götüremiyor bu hayatı böyle saçma sapan, kocaman bir halüsnasyonun içinde herkes zengin olmanın, lüks yaşamanın, sürekli tüketmenin peşinde, nasıl ziyanlık hayatlar bunlar...

Sylar çok hoşuma gidiyor yahu, Star Trek uzay diplomasisini de sırf onun için izlemiştim, nasıl güzel bir Spock tır o öyle yarabbi, çok seksi bir adam, bu kahraman dünyasına hastayım lakin gerçeklerle yüzleşmek ve olmadıklarını bilmek de üff. Neyse işte sonuçta hayat böyle çok güzel, filmler, musukiler... bilmemneler, İzmit dönüşünde Gölyazı ya gitmek istiyorum, biraz fotoğraf çekmek gerek artık, Cumartesi günü Küçükkuyu da rüzgarcı bir adam var onun verdiği partiye katılacağız İlknur ve Tom ilen, onun haricinde değişik pek çok pek çok bir şeyler oluyor işte, İzmit seyahatim esnasında Banum la İstanbul a gitmeyi de istiyorum, bakalım neler yapabileceğiz, çok keyifli olacak. Sonrasında bir tren yolculuğuna ihtiayıcım var, sanki özlemişim o ağır aksak sesi gibi, şu yeni ev işi çok heyecan verici, heyecanlanmak ne mütyiş...

Zorlama insanları sevmiyorum...

Sevmiyeceğim işte. hıh.

Ay Ozzy geliyor sahi, bir ölmeden dünya gözüyle göreyazsaydım şaane olacaktı... Bakalım....

2010-04-13T10:35:00.000+03:00

Ühü

Çok erken uyandım, pek neşeliyim esasen, kafam çok değişik çalışıyor, esasen çalışmıyor sanki, sadece olmadık şeyler düşünüp, keyfe dalıyor, dün gece nasıl uyuduğumu hatırlamıyorum, içmeden de olsa, sızmak deyimini burada kullanmamız yerinde olur. Yerli, yerinde işleri seviyorum, ayrıca msn de ki o havayi fişekli halin, neşenden ileri geliyor diye düşünmeye başladım, bir karnaval yahut bir parti havası loy loy lanmalar, pff. Zamanın benden yana çabuk geçmesi için elimden geleni ardıma koymayacağım, zavallı asuacık. tüh yazık bana ihihi....

Dün sahi bir nikah kıydık plajda, anam gelin olçak kız dondu, çünkü yarı çıplak evlendi o soğukta, ona baka baka üşüdüm ya, yannız drenalin mütyiş bi his, hiç üşütmüyor sanırım, çok bir güzellerdi, kızceğızz gelin çiçeğini bir fırlattı kafama düştü, hani benim olaylarda ki kısmetsel olayım bu tarz olaylarla sonuçlanıyor, elde tutulan tüm araç gereç kafama düşer benim, top oynayan çocuk varsa bilin ki az sonra o top kafamda, nikah mı var, gelin çiçeği kafamda, kasabın önünden geçerim, kasap kedisi üzerime atlar, olmadı kafama bir kilo kıyma, daha ne biliyim pek çok anım var hahahah, yalan atıyorumm.

Çok çirkin oje rengim var, ilk başlarda hoşuma gitmeye başlamış gibiydi ne yalan söyleyeyim, sanki parmak uçlarımda pamuk helva şekerleri ne bileyim ekvatoral meyveler varmış gibiydi, şimdi midemi bulandırıyor.... Otelde kalan bir ailenin iki çocuğu var bütün gün çocuklardan biri terörist diğeri de polis oluyor, maskeleri, silahları hatta kelepçeleri var, birden nerede olduğumu unutuyorum ve çocukların böyle tuhaf oyunlar oynamasına üzülüyorum, aileleri içinse onları rahatsız etmedikleri sürece ve denize düşmedikleri sürece hiçbir sorun yok. Anlamak mümkün değil...

Dün gece kovuğa çok yazı yazasım vardı ama inan kalbim sıkıştı sanki, bzı zaman nefretle doluyorum, sonra kendimi affediyorum, sonra yeniden unutuyorum affetmelerimi yeniden nefretle doluyorum ve üzülüyorum kendime insan bu kadar öfkelenmemeli diyorum.

Bir kadın var, şarkı söylüyor mırıldanırken çıkıyor o çatallı ses sanki ama inan bana çok seksi mırıldanıyor, çok güzelmiş,

İşe dönmeliyim, dönmeliyim, evet bir işim var dönmem gereken, çalışırken musuki dinleyemeseydik nasıl çalışırdık yerebbi, yerebbi bu durumlarda hiç cevap vermiyor.

2010-04-13T00:46:00.000+03:00

Ne yorucuydu, Edremit- Altınoluk - Edremit of, ne uyuz bir durum. Çok yorgunum bugün, hala uyuyamadım, harika musukiler dinliyorum, saçma sapan şeyler yaşıyorum, sonrasında ne kendime ne de bir başkasına kızıyorum, vaz geçiyorum her şeyden, önce benden vaz geçenlerden başlıyorum, sonra sırasını unutuyorum, aklıma gelen her şeyden vaz geçiyorum...

Nisan ın başınan beri Heroes izliyorum, bitiyor sezonlar gene izliyorum, pek çok kahramana yalvarırcasına bakar hallerdeyim, ne acıklıyım, üğ. bühü... Sacidom a dedim ki bilinkurgudan dem vursun, gizemle mistizimden çarptırsın, azcık entrika ve aşk da serpsek, yemesek de yanında salınsak, olmadı uzansak.... ha Sacidom? O da asuamm dedi, ki kendisi böyle seslenmez bana tamamen uyduruyorum buraları lakin sana dedi bir doz battlestar galactica gerek,sonra capricayla sonlandırırız dozajımızı dedi, ah dedim ihtiyacım olan doz işte burada, yaşasın...

İlknurrrr geldi ki, evet evet geldi sonunda, yanmış azcık suratı, böyle çifte kavrulmuş lokum gibi, mini sakinleşmiş, Tom, Steve,ben İlknur bişiler yedik, sonra onlar Suşi partisine gittiler ben de otelde kaldım, canım zaten sebzeli suşi yemek istemiyordu... Geç çıktım, aklımda on binlerce terane sonrasında saçma salak film izledim ve saat bu saat oldu, msn de bir Özgün kaldı, herkes yattı ben ayaktayım, yarın sabah kim kalkıp da işe gidecek, bu konu hakkında hiçbir bilgim yok.... Yeterli bir veri de yok...

Yine güzel akşamüzerleri başladı, Güven film çekmek istiyor, bugün onu ne kadar özlediğimi düşündüm, yazıları hoşuma gitti, Özgün le yazıştık saatlerce, iki sene öncesinden foto yolladı, o kadar sarhoşum ki, hahah çok feci komik bir foto, ertesi gün zaten çok hastalanmıştım.

Yalçın a,Banum a, Nazan ıma, Özgem e, Göksum a, kavuşmaya az kaldı, pek çok planlarım var, çok da mütyiş şeyler olmuyor değil onca aksak ve saçmalığın yanında, içim çimleniyor gibi, şu Nisan geçsin, Mayıs ta bu yorgunluklar kalmaz, şimdilerde hava beni zorluyor sanırım, yorgunum, ciğerlerim acıyor, yüreğim kanıyor gibi, bazı zaman geceye ulaşıyorum ya, sabah olmasın istiyorum yeniden günü bitirebilecek gücüm kalmıyor, katlanamıyorum, sonrasındaysa geçiyor, geçebiliyor yani herşeyler gibi, diğer geçebilen pek çok şeyler gibi...

geçip, gidiyor işte...

2010-04-08T17:33:00.000+03:00

Kişilerin hayatlarına dair söyleyebileceğim o kadar çok şey olmasına şaşkınlığımın yanında, kendi hayatıma dair sırtımı dönüp de gidemeyişlerime hayıflanıyor olmam, bununla hayıflanırken; "ulan, yalnız kalmamak adına, bilincimin hayat labirentinde sıkışıp kalmak böyle bir şey olsa gerek mi diyorum" ay bilemiyorum.

Bilemediğim onca şeyi çok seviyorum. Bilebildiklerim de hiç ilginç gelmiyor zaten... bildiğimiz pek çok şeyle ilgilenmeyip hatta bilmiyormuş gibi yapıp yeniden tecrübeliyoruz ki, hayatı ne kadar kanıtırsan etinde o kadar tecrübe sahibi ve güçlü olacağın zırvalarına yeni kategoriler, hanene yeni çizikler ekliyorsun... Sonra da ben bu hayatın taaa teomanına koyarım diyerek külhaniyelik tabirlerinden vecizeler seçiyorsun.

Gereksiz olaylar silsilesi,

Bugün yine her zamanki yoğunluk vardı, kendime ve bir diğerine kızmamayı daha iyi becerebiliyorum sanırım, eskisinden de daha iyi olacak bir hayatım var önümde, en güzeli de bu olsa gerek.

Az sonra çıkacağım, Deryacım ile buluşacağız, kafaları çekip, yerinden sökmeyi planlıyoruz, ojemin rengini görmelisin şa'ane bir renk... Animelerden 9 u ne zamandır izleyeceğim, izleyeceğim; derken yenilenen kelimelerin arasına sıkıştırıp izlemeye koyulmuştum ki yine uyumuşum.... Gece Lostu izledim, Des in buğulu sesini özlemişim, ne kadar iyi geldi, hayatı dizilerde ki insanların varlığına ya da olayların gerçekliğine inanarak yaşayanlar var, misal how i meet your mother da ki Ted ne kusursuz bir bünye gibi görünüyor lakin gerçekliği su götürmez bir felakettir, diğer cinsleri gibi, zavallı şeyler, erkek cinsinin dizi ve filmlerde kalması gerekli, yer yüzünde çok da gerekleri yok gibi duruyor şimdilerde, heheh.

Sahi Lost da en sevdiğim şey, yine birilerinin çıkıp, kendinden emin bir şeyler söylemesi, Eloise de nasıl bir farkındalık vardı kardeşim, yine aynı surat ifadesiyle kalıyoruz ya hem Desmond hem de ben, ay bayılıyorum, zira çok sıkılmıştım, iyi ve kötü arasında ki saçma ada tıpasından.... böyle iyi işte...

Neyse şeker, bu ayın sonuna doğru özlediğim onca insana kavuşup, sarıp sarmalayacak olmamla yetiniyoruz şimdilerde, yetinebildiğimiz başka şeyler bulduğumuzda haber edeceğiz, sevgiler.

Sincerly A.Ünsal beybiğ.

2010-04-07T18:41:00.001+03:00

İlknur cumm aradı dün, çok özledim ya, uf gelmeli artık. Sakin endişesine ihtiyacım var, mni yi beslemek için gittiğimde, minicik yalnızlıktan o kadar çok huysuzlanmış ki, kapıyı açmamla üzerime atlaması bir oldu, o ilk karşılaştığımız, seviştiğimiz mini gitmiş, yerine huysuz bir mini gelmiş, neyse ki çabuk unutuyorlar...

Çok bilim kurgu film izleyesim, şehri kaplayan gemi gölgesinde boğulasım var, en son Moon u izlemiştim, cidden çok beğenmiştim, şimdi bir kaç filmin torrentini buldum, indirmeye başladım, heyecana gark oldum.

Yarın akşam içmeye gideceğiz, her şey fazlasıyla yoğun işte bilog, her bitiş, başlangıcını kendi yaratıyor.

Uzunca bir süre kitap almayacağım, rafımda birikenleri okumaya çoktan başladım bile, şu Nisan yolculuğu için heyecanlarımı biriktiriyorum, araba servise gidecek sanırım, bugün her şey çok şa'aneydi, hem Betüşümün de doğum günüydü, mütyiş yani...

Yarın konuşacak çok şeyimiz var, of harika olacak..

Özgün le aramızda ki problemleri hallettik sanırım, geçen konuşmamızda bana çok yabancı davranmıştı ama kızgınmış bana fakat nereden bilsin ki neler yaşadığımı filan değil mi, ben onu üzmek için hiçbir şey yapmam, kaldı ki çok özlemişim onu da... Neyse düzeldiğimize sevindim.

Her şey eskiye dönüyor sanırım.

Heroes un 4. sezonu 3.sezondan daha hızlı indi, huf şimdi bir de 3. sezonun inmesini bekleyeceğim, hehe derde bak. İşler feci yoğun ama bu bir kaç gündür beklemediğim şahane olaylar silsilesine tutulduğumdan çok da yorucu gelmiyor, şaşkınlık diz boyu, fersah fersah.
.

2010-04-07T16:54:00.002+03:00

*

tuhaf olanı
şimdi Edremit ten geliyor olmam dahası da onu kırmızı ışıkta bekliyorken görüyor olmam...

bu kadar...
cidden tuhafmış,

.

2010-04-06T16:41:00.000+03:00

Uzun zaman önce heroes i 3. sezonda bırakmış olduğumu hatırlıyorum, şimdilerdeyse geçen cnbc e de gördüm ve tekrar izlemeyi canım çok çekti lakin bıraktığım yeri bulmak için sezon bölümlerini tek tek geçmek uff, ne sıkıcı bir şey ya, uyuz oldum.

Bir de bugün Onur diye birisiyle tanıştım, enteresandı.

Hava buz gibi oldu, ben baharlık kaldım sanırım üşüyorum, işler çok yoğun, arabanın yağının değişme vakti çoktan geçmiş, esasen bu ay bakıma girmesi lazım, yola çıkılması lazım, Gölcük Belediyesi nin düzenlediği foto yarışmasına da katılmak lazım, derlenmek, toparlanmak için bahardan daha iyi bir ay düşünemiyorum, saçlarım çok dökülüyor yahu, ne uyuz bir durum bu da, bahardan denilip de geçilecek türden bir şey mi ki? Bu sene ki Beyşehir fotoğraf yarışmasını Haziran da yapacaklarmış, uf çok geç gibi geldi bana, evvelki sene Mayıs ayında bile dayanılmayacak kadar sıcaktı, nerede ne fotoğraf etkinliği varsa katılmak istiyorum, bir coşku ki sorma gitsin....

Çok tiksindiğim insan modelleri var, tokalaşmaya bile tahammül edemiyorum, nebçim işim var, pek çok gereksiz insanla muhattap olmak zorundayım, pöf. Özge ciğimin nikah şahidi olarak, benim şahidi olacağım evlilikten artık ne hayır gelecekse, merak ve heyecan içerisindeyim. Mutlaka İstanbul a kaçmalıyım diyorum, ve kaçıyorum da...

Şa'ane, her kötü şeylerin ardı cidden mucizevilikler ve büyüleyici olaylar silsilesine bürünüveriyor, o yüzden yaşanabilir bir hayatımız var demek ki, yoksa çok sıkıcı olurdu...

Öperim şekerim.

2010-04-04T23:37:00.001+03:00

.

en çok bunu sevdimm...

kolaj da yapabiliyorum yupiiiğ

bu kolajı da yaptım...

çok eğlendim ki. bir de nehir vardı, eğildim su içtim, düşecekken beni sırt çantamdan tutup, koruyan bir de kahramanım vardı, neyse ki mütyiş bir geziydi, heheh. laleli.

2010-04-04T12:41:00.001+03:00

Pazar gününe böyle güzel uyanmak mütyiş gibi bir şey bilogum, bundan bir kaç zaman sonra yaban lalesi toplamaya gideceğiz, ben de mütyiş, harikulade fotoğraflar çekme peşinde olacağım, sonrasındaysa bir çeşit kahvaltı gibi gereksinimler, ıvır zıvırlar, pek çok değişiklikler oluyor, insan şaşırmıyor değil, bu kadar çabuk hatta bu kadar tuhaf bir şekilde gerçekleşebilen mucizelere lakin hep diyorum hayatın kendisi bir "mucizevişgenlik" zaten.

Bir roman okumaya başladım, dönemin tasvirleri, içine gark olan o korku vs.. öyle bir bahsetmiş ki, bu anlatım insanı dehşete düşürecek cinsten, çok heyecanlandığımı söylemeliyim.

Geçen akşam The Imaginarium of Doctor Parnassus u izledim, sanki yıllardır bekliyorum, hatta beklemekten çok sıkılmışım gibi geliyordu lakin hiç öyle değilmiş, sadece Heath Leader ın cidden bu kadar erken öldüğü gerçeğine tuhaf oldum, Karga ile aynı nusubetten müzdariplik gibi... Filmi beğendim, zaten Terry Gilliam ın gösteri şöleninde mükemmel bir ziyafet çekeceğiniz aşikar da nebleyim işte başka bir tadı vardı, ablamızın ne kadar tutarsız bir çekiciliği vardı, bu tarz değişik karakteristik özelliklere sahip güzellikler karşısında insan şaşkınlıktan ölüyor yahu, kabul etmek gerekirse abartılı yerler de çok olabilir ama yönetmeni düşündüğümüzde bu azımsanacak bir durum değil...

Bende nedense böyle oluyor, Terry Gilliam izledim ya, hemen ertesinde diğer filmlerini yine izlemek istiyorum, Tideland a baktım gece tekrar evet muhteşem bir görüntü, kostüm, tasvirleme lakin sıkabiliyor, hatta yeniden sıkıldım yalnız Jodelle Ferland adlı muhteşemus yaratık nasıl bir şeydir dedirtiyor tekrar, nasıl bir oyunculuktur o, üstelik iç dünya betimlemeleri ve tripal bir enfeksiyonluk var filmde lakin küçük hatun nasıl almış götürmüş hatta aşmış huf kıskanılası bir yetenek cidden, sincap taklidi ise tekrar tekrar izlenebilir, görüntüleri çok kıskandım, fotoğraflarımda istediğim tüm renk skalası ve kostüm şahaneleri iç içeydi, uf, mütyiş..

Filmlerinini bazısı sıkıcı bile olsa benim gibi insanları arada nefes almak için bu tarz şölenlere davet ettiğinden ötürü Terry iciğime teşekkürü bir borç biliyoruz, iykiğ varsın... heheh.

Şimdi çıkıyorum, görüşürüz derken, bir musuki buldum, yalnız ilginç tarafı albümü de dinlemek çok keyifli, bir kaç şarkılık bir panayır havası estirmemişler, şa'ane*

2010-04-02T11:00:00.000+03:00

Üç dört güne kadar çok hastaydım bilogum, ateşler içinde, sancılar içinde kıvranarak geçen bir gecenin sonunda bileğimde serumdan kalmış tuhaf yeşilliklerle terk ettim hospitılı, ivrenç bir şey, bir daha yaşamak istemediğimizi gerekli yerlere bildirdik....

Neyse ki geçti,

Özgekovsky aradı nikahtan sonra Buzz Restorantta eğlenecekmişiz, ay valla şekerim bana her neresi olursa uyar, yeter ki birlikte olalım işte, oh mis. Banu yu göreceğim, kardeşimi göreceğim, Gökusumu göreceğim hatta onu dönüşte getireceğim, süper bir heyecan salıklandı içime... Bir de aklıma Cem geldi, nedense tuhaf bir şekilde, fiyk. Keşke Nazan ımı da görsem o aralar, esasen dönüş yolunda Gölyazı yapmak istiyorum fotoğraf açısından lakin hazır İzmit teyken bir İstanbul kaçamağı yapıp, bir kaç foto çeker miyim bilemiyorum, bakacağız cicim.

İlknur permakültür kursu için Menemen in bir köyüne gitti, evdeki pisiciklerine ben göz kulak olacağım, nasıl seviştik miniylen ay çok sevimliydi. Özledim bak İlknur u, burada ki SOS im oluyor kendisi....

2010-03-29T12:41:00.000+03:00

Sanırım görmediğimde daha çok direnç gösteriyorum, daha kararlı gibi oluyorum, en komiği ise bu karar ve direnmelerimin hepsinin onu görüşümün ilk dakikasında hiçbir anlam ifade etmemesi, yere yığılmamak ya da bayılmamak için tutarken buluyorum kendimi, ne tuhaf her şey... Bir öncekine ait değil gibi ya da şimdi sen giderken aklımda senin uyuşturduğun kalbim atıyor gibi, bu kadar salak bir aşık olmak pff....

Tuhaf bir hafta sonu geçirdim, çok tuhaf rüyalar gördüm, akıl tutulmaları yaşadım, aklımın içinde ki sana ulaşıp lobotomiyle alabilirler mi acaba?

Bu arada Alice in Wonderland ı izledim, Tim Burton abimiz yaptı mı yapar derken yapamamış olması tuhaf geldi, beğenmedim, John abi ve Helena ablamız için seyredilir de, film tamamen hayal kırıklığı, hatta o kadar sıkıldım ki, o kadar olur. Bir de Shutter Island ı izledim, hani şu Titanic esamesinden sonraki ön yargılarım tamamen yıkılıyor diğer filmlerinden ötürü derken Shutter İsland dan sonra sanırım hiçbir ön yargım kalmadı canım Leo ya, neden bu kadar rahatsız edici bir güzelliği var çözebilmiş değilim ama çok güzel bir adam, ayrıca film senaryosu belki de en beklendik senaryolardan olabilir, lan bir pislik var bu işte diyorsun, diyorsun ama çok da güzel izletiyor filmi, Scorsese yi severim zaten de bilmiyorum sağlam bir oyunculuk vardı bence, hasta olduğunu anladıktan sonra ki halleri filan, güzeldi yani, ben beğendim bilog sen de beğen... Bu arada hatta pek çok film izledim hatta can sıkıntısından How I Meet Your Mother a başladım, komik iyi gidiyor, keyifli hatta, Lost bitecek, iyinin mi, kötünün mü kazanacağı bir dizi haline geldi, bilemiyorum nedense hoşlaşmadım hani bilmeden hiçbir şey iyi gidiyordu lakin ne bileyim. Neyse...

Bugün dinlediğim müzik her şeyi anlatıyor oysa...

Perişanlık...

2010-03-24T00:24:00.000+02:00

Sanki az önce yemek yemişiz gibi, oysa günü devirmek üzereyiz... Tüm yemek boyunca boğazıma takılan kelimeleri yutmaya çalıştım, sonra biraz daha salatanın morundan, ayranımı içemeyeceğim sanırım, çok feci burası, geldiğimizden beri aynı şarkı çalmıyor mu?

Tıkandım.

Mutluluğuna ışık tutan bir kaç kırmızı lahana boğazıma takıldı, geçmesini bekliyorum.

Uzun zamandır hiç bu kadar saçma sapan olmamıştı hiçbir şey, iyi geceler cicim.

2010-03-23T11:44:00.000+02:00

Dün gece 23:30 da esnemeye başlayıp, 24 ü göremeden uyumuş olmalıyım ki sabahın altısında bi gözüm açık uyanıp, hayır olamaz diye uyandım, oyalana oyalana saati yedi yapabilip, işime koyuldum.

Snatch'i tekrar izledim, onca zamandır elimin altında durup da nedne bu kadar geç izlediğimi anlamış değilim, Guy Ritchie' yi sarıp, sarmalayıp çıtayı bu kadar yüksek tutup da sonra ki filmlerinde yaşadığımız hayal kırıklıklarının hesabını sorarsın, nasıl güzel bir kalabalık var o filmde, nasıl bir karmaşa, nasıl bir tesadüfler silsilesi, nasıl bir çekim yasası huf çok seveceğim seni Guy deyip, Brad abimizin dövüşebildiği güzel filmlerden seçmeler gibi, gibi, ziyafet neredeyse...

2046 yı açtım gene izleyemeden, uyuya kalmışım. yarım yamalak kitaplarım boy boy raflarda, yapamayıp, hayıflandığım onca şey aklımın ucunda, nasıl bir zaman kavramıyla bütünleşmişsem artık erteleyebilme özelliğimi çok seviyorum ya da çok üşengeç bir kadınım. Şimdi yemeğe çıkıyorum, görüşürüz ciicm.

2010-03-22T14:41:00.000+02:00

Bir yerlere kapanmış gibiyim yahut üzerimde ölü toprağı var gibi, bu kadar dağınık olmuş muydum hatırlamıyorum, eskiden de bu kadar dağınıklıklarım olmuştur da işte insanoğlu unutmaya çok meyilli bilog. Sanki üzerimde pek çok şey birikmiş de silkinip de kendime gelemiyor muşum gibi bir hissiyatla donanımlanmışken, yıprandığımın da farkında olup, yok böyle bir şey demekten alıkoyamaz bir haldeyim, yani nasıl mı çok boktan bişi gibi görünse de insan tabiiyeti işte deyip, geçebileceğimiz türden....

Hani ne desem ki şimdi, inandığım biri vardı artık bu inancımın önemi kalmadı da bari batıktan ne kurtarabilirim derdine düşmüş gibiyim, düşünmek istemiyorum. Eskilerden kalma bir kaç sandık için uzun bir soluk almam gerekli gibi... Komik...

Hiçbir şey yokmuş tavrını filmlerden öğrendim sayılır bilog, dünya yanar ama er kişi hiçbir bok olmamış tavırlarıyla poposunu döner ve gider, en sevdiğimiz kişi tahlillerinde en üstü çekmekte böyle şeyler, esasen sevdiğimiz her şey filmlerde değil de hayat da oluyor gibi, biz yapamadığımızdan filmlerde gördüklerimize imreniyoruz, oysa içinin salak ruh halini şenlik havasına büründürmek, karnavaldaymışım gibi şen kahkahalar atabilmek tabiiyetimle ilintili, sonrasında uzun bir gemi yolculuğundan sonra hiç görmediğim, hatta tanımadığım o adama yıllardır bir hasret duyuyor gibi sarılmamı başka neye bağlayabilirim ki, inan ben de bilmiyorum lakin bilinç altımın oyunları diyerek geçiştiriyoruz, yalnız kalmamak adına yapılan safsata bütünü gibi hepsi, ne tuhaf en ünlü savunucularından biri olup da bu kadar boğazıma kadar sana saplanıyor olmak senden kurtulmak için de bu kadar çok canımı ve canını yakıyor olmak boktan bir faşistlikle ilintilendirilebilir belki de değildir bilemiyoruz ki, ne bilmişiz şimdiye kadar da, şimdiden sonra bilip de ne yapacağız.

Bu ne şimdi yahu?

Yeşil çay mucizesini hayatıma katan İlknuruma teşekkürü bir borç bilerek onu taçlandıracağım sebze çayı fincanlarını evde unutmamdan ötürü ağır travmalı pişmanlıklar duymaktayım esasen yarın geçebilir, insanın bir daha sevince nelere katlanabilir bir piknik masası olduğunu tecrübeyle sabitlediğimden ötürü kendimi kırlara atasım, pek çok geniş aileye piknik masası olasım var, olmadı göz yaşı şişesinde rakı... hayat ne saçma ulan, sen bir adamı mutsuz sanıp, mutlandırmaya el verişli durumlar, konumlar yaratmak isterken, adamın zaten mutlu olduğunu öğrendiğinde ki ni mutsuzluğunu nereye koyabileceğini bilemiyorsun, nasıl bir şeydir ki bu? Yahut bir şey midir bu? Değildir. Olması muhtemel pek çok şeyden biridir en azından...

Hafta sonu Çandarlı sen de beni bekle en azından, artık yapabileceğim hiçbir şeyim kalmadı. Başkalarıyla da olmaktan keyif almaya odaklanmalıyım.

2010-03-13T14:40:00.001+02:00

üf

şikayet tahtası gibisin

bende de tüm alıngan kalkanlar açık ve çok savunmasız gibiyim ne var bu kadar alıngan olacak anlayabilmiş değilim, hani adam seni önemser gibi yapıor zaten, hani kendi manasında cümle kurarken yeterince bunu dilendirip de sen öyle olmadığını hissettiğini söylediğinde suçlunun sen olmasından farksız bütün mana karışıklığı oysa bana bunu hissettirenin de kim olduğı konusuna da bir açıklık getirmek çok yerinde bir davranış olacak.

neyse kısaca, onun için mühimmişim gibi tavır sergilemeler çok göstermelik hareketlere bürünüveriyor, ve gereksiz sefil bir çabaya sokuyor beni, kahrolasıca adamı yüz bin kere ararken aklın neredeydi diye sorarsan?

Sana ne, derim ben de... sana neeeeee

Ne sıkıcı bir tekerrürlük daha, aynı hareketlerden farklı sonuçlar bekleme yanılgısına düşmem ise su götürmez salaklık, of. Süslü kelimelerle salak hallerimi güzelleştirme çabamı ise iç çekmekten farksız bir nefes alışla alkışlıyoruz, evet, evet takdirlik bir durum söz konusu....

Çok kızgın mıyım ki, sanmıyorum; insan, beni yanıltmıyor sadece yamultuyor, hiç değişmiyor olması da yanında büyük boy patates cipsi, zararlı bir alışkanlık oysa...

Oysa birazdan atlıyorum arabama gökyüzünün en muhteşem bulutlarını çekmeye gidiyorum, en güzel musikilerine eşlik ediyorum, hiç konuşmadığım insanlara tuhaf, sıkılgan cevaplar veriyorum, çiğ kokusunu içime çekiyorum, sen defter i kebirin numarasını yazarsın kıçına...

astalavista bebek...

2010-02-28T18:41:00.001+02:00

ımmm

ne diyeyim bilogum,

müthiş bir Pazar, hani anlatılabilecek türden olsa anlatayım lakin cümle arasına ne sıkıştırırsam, sıkıştırayım olmayacak, olamaz da zaten, ifadesi mümkün olmayan bir gün yaşamış olduğumuz için, yaşattırdığın için minnettarım sana....

o denli bizdi ki; yazık oldu, bugün bitmemeli gibi bir şey yaşanmıştı oysa, oysa az önceydi, kokun sinmişti rakının anasonuna, saçların karışmıştı parmak uçlarıma, az önceydi, bitmemeliydi dediğim günün efkarına boğulmuş gibiyim. Tutunabileceğim bir sen varmışsın gibi, nasıl ısıtıyor gülüşün içimi, nasıl benim her yanında, nasıl biz iz varlığımızla, boşluğumun içindeki tutamadığım, ellerimi boşlukta salladığım, dokunamadığımdın, şimdi varlığıma bürünüverdin, yüzyılların tüm aidiyetliği üzerimde yıllarca aynı aşka hasret yaşıyormuş gibiyim, yanında hissediyorum, tüm varlığımla, alıngan saf duruşumla, kitap reyonunda ki salak duruşumla, beni çevirdiğin bu aptalla ne yapacağım ya ünlem

sensiz yapacak pekbir şeyim yok gibi dururken, geçmeyen sarhoşluğun başımı döndürüyorken, bütün niyetlerim sen oluyorken, yüreğimde çıkardığın yangına bir tabela bulamamışken, bulutlar gibi ağlayıp, ağlayıp yine sana doymak isterken, ne fazlam ne de eksiğim her şeyimle seninken, kendimi, seni, zamanı,şartları suçlamayı bırakmışken, duran zamana inat, o kıyı kasabasının en naif yerinde sana açlığım ağzımdan akan sularımı silmeye bile denk düşmemişken, ben kendimi içerilerinde, bir yerlerinde buldum, çok mutuluyum.

Bir mutluluk nasıl anlatılır bilemediğimden, boşuna sefil bir çaba sarf ettiğimi bilsem de, kayıtlara geçirmek istediğim en güzelimdi...

Teşekkürü bir borç biliriz, yayında ve yapımda emeği geçen bizleri ısırıyoruz...Bir de bu güzel günü bize sunan hayata şükrediyoruz.

Minnettarız. saygılar.

2010-02-23T15:38:00.000+02:00

bilogcum

uzun zaman oldu,

lakin bu arada;

bir turizm fuarı

bir doğum günüsü

bir dost

bir iki içli ağlak film repliği

bir kaç muhteşem film

bir kaç höykürüksel yapıda musuki

ve daha pek çok benzeri şey gerçekleşti....

Hepsinden azar azar bahsetsem dahi, dostumdan çok bahsetmek, bahsederken onu yemek filan istiyorum. Kendisi İlknur, yaz gibi bu körfeze yetişen nadir insanlardan lakin uzaktan uzağa kesişen bi ilişki türümüz vardı, hafif organik bir ilişki türüydü bu ilk zamanlarda kendiliğinden doğal olarak ortamına göre gelişiveren, süregiden bir yapı yani, sonrasında bu muhteşemus turizm fuarı çıkartmasına ikimizin gideceği gündeme geldiğinde, oh oh demiştim pek bir güzel olacak gibi üstelik kaldığımız otelin adı da Pelikan, Pelikan otel işte bütün mucizevi ilişkilerin başladığı yer, her neyse, biz bu pelikan otelinde fuarın kalabalığından perişan olmuş, saçımızın, toza; tozumuzun da küle karıştığuı gece ve günlerde; ondanbahsediyoruz, hasiktir oluyoruz, bundan bahsediyoruz hasiktir oluyoruz, uyku arası sigara tüttürmeler filan hana bizde bir arkadaş bulma coşkusu ulan sevgili yaptım galiba hissine dönüşecek kadar abardı, çünkü bu lanet olasıca yerde yok da yok, insan yok, hahah ama artık İlknur ve Asuman ın maceraları adlı bir körfez anımız oluşacak, neyse şimdi kahve içeceğim, İlknur la çalıştırmak istediğimiz, kendimize ait bir iş yerinden bahsettik, içime nehirler aktı sanki, her bişi bu kadar mı güzel gider şimdilerde,

neyse yazacağım gene ya...

bi kaç filmden de bahsetmek istiyorum.

2010-02-09T12:03:00.000+02:00

höt

sabahtan daha önce yazdığım şeylere baktım da, hahah ne eziklik yahu, nedir o öyle hahha. Yok öyle şeyler okuyucu, tamamen uydurmuşum, hahah hızımı alamayıp bir de bir sürü yazmışım. Çok güldüm yahu...

Tanrılar Okulu nu okumalsın, The Darjeling Limited İ izlemelisin zaten onu izlediğinde The Royal Tenenbaums u izleme isteğin kendiliğinden oluşacaktır bünyende yahut tam ters istikametinden de takip edebilirsin ön görülen yolu, bünyelerimizi her türlü mucizeye açıktır bunu da bilmelisin...

Günlerdir kendimi rahat hissediyorum, olamadığımız onca şeye bürünüp bir de kaprisini yapmak off çok bunalımdı, hahah evet, evet bunaltıcı ve sefil çabalarımdandı, şimdilerde ise çok rahatım, eskiden soluk almam için bile onun varlığı gerekliymiş gibi hissedebiliyordum, ah bu benim beceriksiz aşksal hallerim, daha önceden hiç deneyimlenmemiş gibi atılıyor balıklama her gördüğü aşka, sonrasında kendine geldiğinde hahah bu neydi be diyor.. Hahah komiğiz, biz' iz, ay canın isterse şekerim.

Yarın fuar için yola çıkıyoruz, akşam kolileme, paketleme ve deneme yanılma sonrasında yamulabilme eylemlerimizi gerçekleştirdik, bugün hava müthiş, daha gitmek için kendime hiçbir şey hazırlamadım, makinemi alsam mı, almasam mı diye kaygılı düşüncelere gark oluyorum, sonrasında yeniden düşünmüyorum, fuara katılacağımız diğer ekip bizi yanına almadığından, ezilmiş gibi kaldık hahah ama bizi bizim standımıza sponsor gibi görünen zeytinci arkadaş götürecekmiş, koruyacak ve kollayacakmış ve orada mahsullerini de satacakmış.

İşin tuhaf yanıysa canım eve bile gitmek istemiyorken, buradan Beyikdüzü fuar alanına gitmek, aya yapılacak bir yolculuğa çıkacakmışım gibi hissettiriyor. Mars olsa daha şahane olabilirdi diye düşünmeye başladım, o zaman hiç bahanem olmadan gidebilirdim.

Salak adamlara, zevzek adamlara hiç tahammülüm yok, bu tür özellikler bayanlar da daha çekilebilir gibi lakin çok fazla maruz kaldığında, radyasyon maskesi takmak önerilmeli, neyse çok zevzek adam var.. ıyk.

Bir de zavallı insanlar var, cidden zavallı, yazık ya!

2010-02-03T00:24:00.000+02:00

en saplantılı yanım, güzel gidiyorsa bir şey sürdürülebilir olmasına olan inancım sanırım, orada hata yapıyorum, güzel olan sürmez ki, sürmemelidir, bize öğretilenin dışına çıksan da, çıkmayanların kümesinin dışında kalırsın, hayat bi çare gibi, ama ne çare!

Hayatın akışında ki rastgele gördüğüm pek çok şeyi önemsemediğimden karşımdakiyle aramda çıkan sürtüşmelerde, yıpranıyorum. Ne kadar çok bahanesi var insanoğlunun, hep bir bahane, hep bir tuhaflıklar silsilesi, sonrasında sana kalan zamanın tadından yenmeyen her yanı, sürdürülebilir tarım iyi bir şey, bir orman yaratmak gibi belki de, süregelen bir çaba ve bakmışsın üç nokta

Sabah, akşam Nouvelle Vague dinleyebilirim, nasıl hüzün baz, sakin bir ses tanrım, ruhumu yapılandırıyor. Yüzyılın acınası yalnızlık kokan filminde oturmuş bir sinema dolusu insanın üzerine yağan yağmur gibi bilog, yaz yağmuru olduğunu düşünüp de, dağılırcasına ağlayan yalnızlığım gibi belki de, ne tuhaf ironidir ki, kendimi böyle seviyorum. Sana yalvarırken ki hallerim geliyor, acınacak halime bir sigara daha üflüyorum, sonrasında geçiyor her bir şey, büyünce geçip, gidiyor olması ne şahane değil mi?

Şimdi çantamın içinden çıkan ikisi bir arada kahve çok yakışıyor geceye ve damağıma, teşekkür ederim, bıraktığın koku için. Azıyla yetinebilen şahane insanlar için bir nefes daha çekiyorum ve kahvemi yudumluyorum, tüm imla hatalarım sokağın başında, umarsız bir o kadar denetimsiz. Evet sabahtan çok aşıktım

lakin geçti, her güzel şeyin sonunda suratımın ortasına beklediğim ağır darbeli matkap etkisi yaratıyor yaşayamadığım huzurun, teşekkür ederim.